Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013

Perfecto για πάντα !

Perfecto για πάντα
ή 
«γιατί θα πρέπει όλοι εμείς να ευχαριστούμε 
έναν τύπο ονόματι Irving Schott 
και την αγάπη του για τα πούρα».
Η Αρχή
    Το πρώτο επαναστατικό statement ρούχο που έβαλε η νεολαία σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας είναι το μνημειώδες πλέον perfecto, το μαύρο δερμάτινο μπουφάν μηχανής με τα ασημένια φερμουάρ, τις πολλές τσέπες και το μεγάλο πέτο.
    Οι γίγαντες του κινηματογράφου το έκαναν αθάνατο. Ο Μάρλον Μπράντο και ο Τζέιμς Ντιν το φόρεσαν στη δεκαετία του '50 με λευκό βαμβακερό Τ-shirt κι έτσι το δερμάτινο μαύρο μπουφάν έγινε σύμβολο για επαναστάτες χωρίς αιτία και για ατίθασα νιάτα
 
   Η ιστορία του perfecto αντηχεί το αμερικάνικο όνειρο αρχικά ενώ στην πορεία γίνεται το μέσο αποκαθήλωσης του. Είναι ένα έπος, μια ιστορία αγάπης που ξεπερνά πολέμους και τεράστιες πολιτικές αλλαγές και τελικά μοιάζει αθάνατη.  Διόρθωση. Είναι αθάνατη.
    Στις αρχές του 20ου αιώνα τα αδέρφια Irving και Jack Schott, απόγονοι Ρώσων μεταναστών, κυνηγώντας το αμερικάνικο όνειρο, ξεκινούν να φτιάχνουν αδιάβροχα τα οποία πουλούν πόρτα πόρτα 
   Ο πιο μερακλής της υπόθεσης, ο Irving, αρχίζει να το ψάχνει περισσότερο, ονομάζει το δερμάτινο μπουφάν του Perfecto, από το αγαπημένο του πούρο και το 1925 είναι ο πρώτος που εφαρμόζει φερμουάρ σε πανωφόρι. 
   Τρία χρόνια αργότερα μπορεί κάποιος να αγοράσει το perfecto από το κατάστημα της Harley Davidson στο Long Island για 5.50 δολάρια (αναστεναγμός). 
    Με την έναρξη του 2ου παγκοσμίου πολέμου τα αδέρφια Schott προσλαμβάνονται από το κράτος με σκοπό να σχεδιάσουν τα bomber jackets για την Αεροπορία και τα μάλλινα παλτά για το Ναυτικό. 
   Το perfecto παύει να είναι το «νέο» τους προϊόν, παρ ‘όλα αυτά βρίσκει απήχηση στην υποκουλτούρα των bikers και αποκτά σιγά αλλά σταθερά μια γοητευτική «κακή φήμη».
Marlon Brando The "Wild One" Seat
    Το 1953 και μέσω του πληθωρικού Johnny Strabler, κεντρικού χαρακτήρα του κλασσικού φιλμ The Wild One - τον ενσαρκώνει ο καυτός Marlon Brando- το perfecto ανεβαίνει το πλατύσκαλο ως σύμβολο άρνησης του μεταπολεμικού αμερικάνικου καταναλωτικού οργίου και βαφτίζεται από την “καθώς πρέπει” μεσαία τάξη σατανικό. 
  Μετά την επιτυχία της ταινίας στο νεανικό κοινό, τα σχολεία της χώρας απαγορεύουν στους μαθητές να φορούν perfecto. Σαν να τους παρακαλούν να το κάνουν δηλαδή. 
  Το μπουφάν του μηχανόβιου βρίσκει λόγω ύπαρξης και εκτός μηχανής, αφού ως αντισυμβατικό statement το αγκαλιάζουν οι μειονότητες, όπως  τους Ιταλό-αμερικάνους και τους Ισπανό-αμερικάνους. 
  Σε συνδυασμό με το brill cream στο μαλλί οι νέοι αυτοί αποκτούν το παρατσούκλι greasers. Ντένιμ, κοκκόρι, perfecto, λευκό t-shirt, μπότες. Tο 1956 κάνουν την εμφάνιση τους και τα Ray Ban wayfarers για να συμπληρωθεί το look. 
    Το Χόλυγουντ παράγει άπειρες greaser b-movies, με θέμα την εφηβική εγκληματικότητα και τίτλους τύπου The Bad Seed και High School Confidential, όπου οι κακοί φοράνε πάντα perfecto και οι καλοί ζακέτες ριγμένες στους ώμους.
   Το perfecto περνάει τον Ατλαντικό στα 60s και γίνεται το φετίχ των rockers και η Νέμεσις των mods. Σα να λέμε το αντίθετο τις στενής γραβάτας. 
   Στο κλασσικό πλέον φιλμ Quadrophenia μπορεί το perfecto να μην είναι το πρωταγωνιστικό ρούχο, είναι όμως εκεί στους ώμους των αντιπάλων, των κάπως παρωχημένων rockers και για ακόμη μια φορά στην ιστορία του μοιάζει να «περιμένει» τη σωστή στιγμή για να κατακτήσει ξανά των κόσμο.
Rockers
   Στην αρχή των 70s καταφθάνει το punk. Καμπανάκια ηχούν μαζι με ουρλιαχτά, η ώρα του perfecto επιστρέφει. 
   Από το glam punk των New York Dolls, σε αυτό το μοναδικό πράγμα των Suicide, στο punk rock των Ramones, στο fashion punk των Sex Pistols, μέχρι το disco punk των Blondie, άπαντες εμπλεκόμενοι φοράνε perfecto. Άπαντες. 
  Εκτός από τα ασημένια του φερμουάρ, αποκτά ξαφνικά και άλλα μεταλλικά στοιχεία όπως καρφιά, παραμάνες, αλυσίδες και κάπως έτσι, το customizing του γίνεται τέχνη.
Punks
   Θα μπορούσες να πεις πως το perfecto ήταν, είναι και θα είναι η σημαία του punk. Το υποτιθέμενο γράμμα αυτοκτονίας που βρήκε η μητέρα του Sid Vicious μετά την καύση του στην τσέπη του μπουφάν του γράφει:
   "We had a death pact, and I have to keep my half of the bargain. Please bury me next to my baby. Bury me in my leather jacket, jeans and motorcycle boots, Goodbye."
   Στα 80s το perfecto βρίσκει σπίτι στο heavy metal, και πιο συγκεκριμένα, πατέρα στον Rob Halford ο οποίος τιμά το all leather look εμπνευσμένος από την gay S&M κοινότητα, εμπνέοντας όλους τους μεταλλάδες να το φορέσουν πάνω από ασφυκτικά jeans ή δερμάτινα παντελόνια.
   Τα 90s και το grunge, πολιτικά ορθό και vegan, σνομπάρει το perfecto, με εξαίρεση τις παλιές καραβάνες όπως τον Layne Staley τραγουδιστή των Alice in Chains και τον Chris Cornell των Soundgarden. Και τα δύο συγκροτήματα με ξεκάθαρες metal καταβολές.
Life goes on
   Το ανδρικό αυτό κομμάτι ατίθασου χαρακτήρα έγινε, όπως ήταν αναμενόμενο, και γυναικεία υπόθεση. Χάρη στο γκλάμορ του Τζιάνι Βερσάτσε


   Η αγριάδα του μαύρου δέρματος, εναρμονισμένη με την εικόνα του σκληρού αρσενικού και φθαρμένη πάνω στις σέλες των μηχανών ξένοιαστων καβαλάρηδων, τον χειμώνα του 1993 έρχεται σε επαφή με τη γυναικεία επιδερμίδα. Οι καμπύλες του γυναικείου σώματος παραδίδονται στην κρύα και λεία επιφάνειά του.
   Ο Βερσάτσε προσθέτει κι άλλες αναμνήσεις στη δική του ερμηνεία. Στο τζάκετ με τις πολλές τσέπες, τα μεταλλικά φερμουάρ και τις μεταλλικές διακοσμητικές λεπτομέρειες αφήνουν τα ίχνη τους και οι σκληροί της ροκ που ήξεραν να βγάζουν μεταλλικούς ήχους από την κιθάρα τους.
  Την εικόνα των ροκ σταρ ανακαλεί ο ιταλός μετρ και ντύνει τις αμαζόνες του γκλάμορ εκείνης της εποχής με μίνι μεταξωτά φορέματα και δερμάτινα Perfecto.
   Με μια μικρή διαφορά. Τα δικά του Perfecto έχουν το λογότυπό του: τα χρυσά μεταλλικά στοιχεία με εγχάρακτο το κεφάλι της μυθολογικής μορφής της Μέδουσας.
   Είναι η δική του συνεισφορά ώστε το ρούχο των ασυμβίβαστων και των «περιθωριακών» στοιχείων που σύχναζαν στα στέκια σαδομαζοχιστικών συνευρέσεων του Βερολίνου να αποκτήσει λάμψη και θηλυκότητα.
   Η αφαίρεση των αλυσίδων από τις τσέπες που πρόσθεταν στο ύφος του κίνδυνο και απειλή συνοδεύτηκε και από τον συνδυασμό του με λευκά καλοσιδερωμένα πουκάμισα σε ανδρική γραμμή, πάντα φορεμένα από γυναίκες.




   Παράλληλα, η Μαντόνα το επιλέγει για την ερωτική της φωτογράφιση μπροστά στον φακό του Χερμπ Ριτς για να εικονογραφήσει το άλμπουμ της «True Blue» το 1986
 



  Και ο Μάικλ Τζάκσον στο βίντεο κλιπ του «Bad», έναν χρόνο αργότερα, το 1987, το απογειώνει.
   Ωστόσο, το Perfecto περνά και από τα χέρια του Κιθ Χέρινγκ που το ζωγραφίζει με τα γνωστά γκράφιτι σχέδιά του και του δίνει συλλεκτική αξία. 
    Όμως η συναισθηματική αξία ενός δερμάτινου Perfecto βάζει σε πειρασμό και άλλους σχεδιαστές.
   Μπορεί ο Βερσάτσε να του έδωσε ερωτισμό όταν το φόρεσαν οι τοπ μόντελ μούσες του σε πιο στενή εφαρμοστή γραμμή, αλλά ούτε ο Κλοντ Μοντανά έμεινε αδιάφορος.
   Και για να ανταγωνιστεί το ιταλικό λούσο, έκανε παρέμβαση στο αρχετυπικό του μαύρο χρώμα. Ο γάλλος σχεδιαστής που δεν εγκατέλειψε ποτέ τα 80s, βούτηξε το Perfecto στο κόκκινο και το συνδύασε με μαύρο βελούδινο κολάν.
Για την ιστορία
**Στο επεισόδιο της σειράς «Στη ζώνη του λυκόφωτος» που προβλήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1964 με τίτλο «Black leather jackets», μια επίλεκτη ομάδα εξωγήινων εισβάλλουν στη Γη μεταμφιεσμένοι σε άνδρες με μαύρα δερμάτινα τζάκετ 




**Tο δερμάτινο τζάκετ ήταν και το σήμα κατατεθέν του Φόνζι, του δημοφιλούς ήρωα του σίριαλ «Ευτυχισμένες μέρες» (1974-1984)
**Το μουσείο Harley Davidson στο Μιλγουόκι των ΗΠΑ παρουσίασε την έκθεση με θέμα το μαύρο μπουφάν «Worn to Be Wild: The Black Leather Jacket»
**Το ντοκιμαντέρ του 1989 «Black Leather Jacket» με αφηγητή τον Ντένις Χόπερ καταγράφει την ιστορία ενός από τα σύμβολα της ποπ κουλτούρας
**Το 1984 ο Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ έχει τον ρόλο του δολοφονικού ρομπότ στην ταινία «Terminator» και φοράει το μαύρο δερμάτινο μπουφάν για να δείχνει πιο άγριος.
Μπιάνκα Μπογδάνου / wearthistoday
Έφη Φαλίδα / Τα Νέα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.