Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2013

Χαρά στ’ αλέτρι

Βαριὰ τ’ ἀλέτρι πίσω του τ’ ἀφράτο αὐλάκι ἀφήνει
καὶ τ’ ἀργοπάτητα ὁ ζευγάς τὰ βόδια του κεντᾶ·
κι ἐκεῖνα., πού παιδεύονται μέ τόση καλοσύνη,
μὲ τὰ μεγάλα μάτια του κοιτάζουνε σκυφτά.
Χαρὰ στ’ ἀλέτρι, στὸ ζευγά, πού τή ζωὴ μᾶς δίνουν.
Ὄταν τὰ στάχυα θὰ γενοῦν, τὰ βόδια θ’ ἀποστάσουν,
οἱ παραγιοὶ τὶς ἀψηδες τὶς θημωνιὲς θὰ στήνουν,
κι ἐκεῖνα θάβρουν καλαμιὰ πολλή, γιὰ νά χορτάσουν.
Μέσα στ’ ἀλώνια τὰ χρυσά, τ’ ἄλογα θὰ γυρνοῦνε
καὶ θὰ σηκώνουν σύγνεφο τὴ σκόνη στον ἀγέρα
κι οἱ λιχνιστάδες, παρακεῖ ψηλὰ θε νὰ σκορποῦνε
μαλαματένια βότσαλα μὲς στό γαλάζιο αἰθέρα.
Αλέκος Φωτιάδης
Άλλα παιδικά ποιήματα του Φωτιάδη στο blog :

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.