Κυριακή 31 Μαρτίου 2013

Ο καταναγκασμός των… «Υπέροχων Χριστουγέννων» !

   Ανήκω σε αυτούς που δεν περνούσαν σπουδαία Χριστούγεννα όταν ήταν παιδιά. Δεν περνούσα χάλια, αλλά αυτό το πανέμορφο, το ιδανικό, το γυαλιστερό που όλοι έχουμε στη φαντασία μας δεν το είχα. 
    Και, απ' ό,τι καταλαβαίνω, ανήκω σε μια πολυάριθμη ομάδα ανθρώπων που θυμούνται τις παιδικές και εφηβικές τους γιορτές τουλάχιστον με αμηχανία. 
   Πάρτι που δεν πέτυχαν, οικογένειες που ξεφόρτωσαν όλη την ένταση και την πίκρα της χρονιάς πάνω στο πιο ωραίο τραπέζι, έρωτες που σταμάτησαν να είναι έρωτες, 
  νύχτες που υποτίθεται ότι θα τέλειωναν το άλλο πρωί με γλέντι και χορό και τέλειωσαν τελικά αμέσως μετά τις δώδεκα, μ' εσένα μόνο στο δωμάτιο να ακούς τα εορταστικά τηλεοπτικά προγράμματα από τις τηλεοράσεις των γειτόνων, τα ρυθμικά τακούνια από του απάνω που κατέβαιναν θριαμβικά να πάνε σε ένα ρεβεγιόν. 
    Ξέρετε, τα Χριστούγεννα δεν είναι μια εποχή που έπεσε από το διάστημα. Ό,τι κάνεις τον υπόλοιπο χρόνο, όπως περνάς τους υπόλοιπους μήνες, έτσι περνάς κι εκείνες τις δέκα παράξενα φορτισμένες μέρες. 
   Μπορείς να το αλλάξεις; Ναι, νομίζω. Αν δεχτείς τον εαυτό σου και την κατάστασή σου. Τη χρονιά που συνειδητοποίησα πως η οικογένειά μου δεν είναι οι  Έκνταλ και πως εκείνη τη χρονιά (όπως και κάθε χρονιά) δεν θα υπήρχε μαγεία στο γιορτινό τραπέζι, ησύχασα. 
 Έχω περάσει και επικά, τρώγοντας σκέτα μακαρόνια και βλέποντας ταινίες. Πιο επικά βέβαια πέρασα όταν ανακάλυψα συμμάχους σε αυτό το παιχνίδι και έβγαινα και γιόρταζα μαζί τους. Τα μπακούρια της γιορτής. 
   Μακριά από οικογένειες και φορτισμένες καταστάσεις, εμείς τρώγαμε μαγειρίτσες και τσουγκρίζαμε αυγά σε παράξενα σημεία της πόλης τα Μεγάλα Σάββατα και γλεντάγαμε τα Χριστούγεννα σε ένα τραπέζι όλοι μαζί, χαρούμενοι, αποκαμωμένοι, καραβοτσακισμένοι, η νέα οικογένεια. 
   Αφού δεν φτιάχνεται, μην το παλεύεις. Να ψαχτείς αλλού. Να το δεις αλλιώς. Φαίνεται όμως πως τελικά όλοι όλο θέλουμε κάτι που δεν έχουμε. Εμένα δεν με νοιάζει εδώ και καιρό. 
  Τα καλύτερα ρεβεγιόν της ζωής μου τα πέρασα κάτι κουτσούς Φλεβάρηδες και κάτι περίεργους Απρίληδες, με τα πιο επικά τραπέζια και τα πιο άφθονα ποτά. Σαν κι αυτά των Έκνταλ. Οπότε, αν κάτσει κάτι καλό, θα είναι ωραία. 
  Αν κάποιο μπακούρι των γιορτών θέλει να βγούμε παρέα, εδώ θα είμαι. Αν πάλι όχι, έχω κρατήσει μια ολόκληρη σειρά Dexter και άλλη μια Treme για τα ρεβεγιόν και θα περάσω φίνα. 
  Κάνε κι εσύ το ίδιο, πριν αποτρελαθείς τελείως. Και έλεος, φίλε, με την γκρίνια για τις γιορτές και τα ξου ξου. Μεγάλωσες. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για κάτι τέτοια. 
Lifo
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Γιορτές τέλος, τα κεφάλια μέσα !! (Η κατάθλιψη των γιορτών και άλλα παρόμοια)
Δες όλες τις χριστουγεννιάτικες αναρτήσεις του "Λόλα, να ένα άλλο" και επέλεξε αυτές που σε ενδιαφέρουν:  Χριστουγεννιάτικες αναρτήσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.