Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

"Οι Νευρικότητες" του κυρίου Νευρικού !

Εισαγωγή
(Η εισαγωγή είναι αναδημοσίευση από προηγούμενη ανάρτηση του blog με τίτλο : Οι περιπέτειες του Καλόβολου)
   Οι ρουμπρίκες, που με τους διάφορους τύπους και χαρακτήρες πρόσθεταν εύθυμες πινελιές σε πεζό λόγο με χαρακτηριστικά γλωσσάρια, αλλά και σε έμμετρο από ταλαντούχους στιχοπλόκους, είναι πλέον ένα είδος που έχει εκλείψει από τα περιοδικά, ίσως γιατί η ευρηματική στιχοπλοκή θεωρείται ως ντεμοντέ λόγος. 
   Πολυάριθμες στήλες με τις καθημερινές ιστορίες χαρακτήρων και τύπων πέρασαν από τις σελίδες του περιοδικού «Ρομάντσο» προσθέτοντας ένα ακόμα αναγνωρίσιμο στοιχείο στην ταυτότητα του περιοδικού. Άλλοι αφηγούνταν τα περιστατικά τους σε πεζό λόγο και άλλοι έμμετρα.
   Ο -για πολλά χρόνια- διευθυντής του περιοδικού Μιχάλης Χανούσης χρησιμοποιώντας τη συνταγή παλαιοτέρων περιοδικών ποικίλης ύλης, επέλεξε να στήσει το περιοδικό του εργοδότη του Θεοφανίδη, το Ρομάντσο, με ραχοκοκαλιά τις ρουμπρίκες, δηλαδή μόνιμες στήλες και μόνιμες σελίδες, κάτω από τη θεματολογική ομπρέλα των οποίων απλώς αλλάζουν ενότητες σειρών. 
   Σύμφωνα με τη θεωρία για το πώς στήνεται ένα περιοδικό, οι ρουμπρίκες αποτελούν σημαντικό παράγοντα δημιουργίας σταθερών αναγνωστών του περιοδικού. Για να συμβεί αυτό οι ρουμπρίκες θα πρέπει να υπακούουν σε έναν βασικό κανόνα πλάνου περιεχομένων του περιοδικού: να βρίσκονται πάντα στην ίδια σελίδα, ή έστω μετά από μια συγκεκριμένη άλλη, την ίδια πάντοτε, και πριν από μια συγκεκριμένη άλλη, ώστε να εντοπίζονται εύκολα προκειμένου να γίνουν συνήθεια. 
   Το Ρομάντσο είναι ένα κλασικό παράδειγμα περιοδικού για το πόσο συμβάλλουν οι επιτυχημένες μακροχρόνιες στήλες στη δημιουργία δεσμού του περιοδικού με αξιόπιστα σταθερή αναγνωστική βάση. Μετά την εξόρμηση προστέθηκαν νέες στήλες και έγινε η οριστική τοποθέτηση των στηλών στην ίδια πάντα θέση για τα επόμενα 25 χρόνια τουλάχιστον.
Παρακάτω παρουσιάζονται οι περισσότεροι 
από αυτούς τους απολαυστικούς τύπους.
"Οι Νευρικότητες" του κυρίου Νευρικού
  Ένας από τους πιο χαρακτηριστικός τύπους ήταν και ο κύριος Νευρικός και η στήλη του "Νευρικότητες" που κράτησε συντροφιά και χάρισε το χαμόγελο για δεκαετίες σε πάμπολλους αναγνώστες του περιοδικού. Ο Κύριος Νευρικός είναι ένας  μοναδικός και ανεπανάληπτος νευρικός τύπος που θυμώνει και βγαίνει έξω από τα ρούχα του με το παραμικρό. Τα πάντα τον εκνευρίζουν, δικαίως ή αδίκως, σε σημείο που να γίνεται γραφικός και μερικές φορές και αξιαγάπητος ! Μαλώνει στο καφενείο, στο δρόμο, στο λεωφορείο, στις Δημόσιες Υπηρεσίες, παντού. Κάποιες φορές έχει απόλυτο δίκιο και του βγάζουμε και το καπέλο, όπως στην περίπτωση του κ. Τμηματάρχη σε μια Δημόσια Υπηρεσία που αγενώς του μίλησε στον ενικό με τη φράση «Εσύ τι θέλεις ;». Ποιος είδε το Θεό και δεν τον φοβήθηκε ! Μοναδικές ατάκες του στυλ «Δε σ’ έμαθε τουλάχιστον η δασκάλα σου, ότι υπάρχει και πληθυντικός αριθμός στις αντωνυμίες ;» ή «Διότι είμαι ο φορολογούμενος πολίτης κι από μένα τρως ψωμί κι έχεις υποχρέωση, όχι μόνο να μου μιλάς στον πληθυντικό, αλλά και να μου κάνεις και υπόκλιση» ! Απολαύστε τον !
    Και δεν μπορούμε επίσης να μην συμφωνήσουμε μαζί του όταν η γειτόνισσα του η Πραξιθέα βάζει στη διαπασών το ραδιόφωνό της και δεν μπορούμε να μην χαμογελάσουμε όταν τον ακούμε να της φωνάζει : «Είναι ανάγκη να το αφήνεις ασύδοτο να βρυχάται ; Ρίχτο τρεις οχτάβες κάτω, που να πάρει η οργή.  Γιατί ; Για τον κακό σου το φλάρο, γι’ αυτό. Γιατί δεν έχω καμία όρεξη να ακούω τα κλαμπατσίμπαλα, τα τσατσά, τις διαλέξεις, τη γυμναστική και τα παράσιτα. Γιατί έχουμε και νεύρα, κυρία μου. Κι εγώ προσωπικώς, παραέχω νεύρα κι επιπλέον έχω και μια μαγκούρα με ρόζους. Με εννόησες ;»
     Σίγουρα μερικές φορές είναι εκτός από νευρικός και φοβερά ανυπόμονος, όπως στο καφενείο που περιμένει τη σειρά του να διαβάσει την εφημερίδα που κάποιος διπλανός του θαμώνας την ξεκοκαλίζει διαβάζοντας μέχρι τις κηδείες και τα μνημόσυνα. Και παρόλο που ο κύριος Νευρικός τον κοιτάζει ασκαρδαμυκτί και γουρλοματικώς εκείνος συνεχίζει απτόητος το βιολί του !
    Βέβαια αρκετές φορές εκτός από νευρικός και φοβερά ανυπόμονος είναι και φοβερά υπερβολικός μη σεβόμενος ούτε ήθη, ούτε έθιμα, ούτε ηλικίες, όπως στην περίπτωση του κυρίου Ανάργυρου, ετών εξήντα πέντε που τρέχει να πιάσει στη φύση και στις εξοχές τον Μάη για να φτιάξει στεφάνι. Και μπορεί να χαμογελάμε όταν του λέει : «Διότι στην ηλικία σου, μπάρμπα, οι γνωστικοί δεν σκύβουν γιατί ή θα σου πιαστούν τα νεφρά ή θα σου πέσουν τα πάκια» αλλά φαίνεται ότι ο κύριος Νευρικός δεν έχει ούτε ιερό, ούτε όσιο όταν παρακάτω συνεχίζει «Κι αν συνηθιζόταν να πασαλειβόμαστε με καμφουρόλαδο θα έβγαινες και του λόγου σου πασαλειμμένος για να γιορτάσεις την έλευση του Μάη ;»
    Όμως κάποιες φορές εκτός από νευρικός και φοβερά ανυπόμονος και φοβερά υπερβολικός είναι και φοβερά αγενής, όπως στην περίπτωση που κάποιος γνωστός του σε λεωφορείο του πλήρωσε και το δικό του εισιτήριο. Αυτό ήταν ο κύριος Νευρικός εθίχθη και έκανε ένα λεωφορείο Κόλαση με ατάκες του τύπου «Και τι θα υποθέσει ο κόσμος, ρε έξυπνε ; Ή ότι είμαι πατίρης και δεν έχω ούτε ένα φράγκο για το εισιτήριό μου, ή ότι είμαι τράκας και επωφελούμαι των γνωριμιών μου για να μου κάνουν τα ναύλα. Λοιπόν ευγένεια είναι αυτή ή γαϊδουριά του χειριστού είδους ;». Παρόλα αυτά όμως, εμείς τον κύριο Νευρικό τον αγαπήσαμε πολύ και τον διαβάζαμε φανατικά, για χρόνια ολόκληρα, μέσα από τις σελίδες του μοναδικού «Ρομάντσου» !
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Μιλάει το κρασί... και ο Ανέστης Σούρας μαζί !
"Ο στίχος του κάρρου" με τον Πίνδαρο δε- Καρρολόγο !
Ο Οδυσσεύς ο Ομηρικός από το "Ρομάντζο" συμβουλεύει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.