Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

«Γη ποτισμένη με ιδρώτα» και με… δάκρυα στους κινηματογράφους του ‘50

    Όποιος αγαπάει τον κινηματογράφο, για «ιστορικούς» καθαρά λόγους, πρέπει να δει το «Μητέρα Ινδία» (Η Γη Ποτισμένη με Ιδρώτα). Όταν πρωτοπαίχτηκε (1957) στην Ελλάδα έσπασε καρδιές και «διαμόρφωσε» και ένα μέρος της ντόπιας κινηματογραφικής και μουσικής μας παραγωγής. 
   Πρέπει, επίσης, να τη δει και για την ίδια την ταινία. Την αισθητική της, το περιεχόμενο και τη φόρμα της. Μπορεί η Ελλάδα σήμερα να μη «συγκινείται» από πράγματα που συγκινιόταν το 1957. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Όμως, είναι χρήσιμο να μελετηθούν οι συμπεριφορές. Να βγούνε συμπεράσματα.
  Η "Γη Ποτισμένη Με Ιδρώτα", είναι ένα λαϊκό κινηματογραφικό μουσικό ανάγνωσμα. Ένα ανάγνωσμα ακόμα και για ανθρώπους που δεν ξέρουν να διαβάζουν! Αφού οι εικόνες της είναι «ανάγλυφες» και ο θεατής δε δυσκολεύεται να τις αναγνωρίσει και να τις αφομοιώσει. Αφού είναι «αληθινές».
   Αληθινές, φυσικά, με την έννοια της σχηματικής αναφοράς στο κακό και στο καλό, στο δίκαιο και το άδικο. Αληθινές με μια αλήθεια «διδακτική». (Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα εκατομμύρια αναλφάβητους της Ινδίας, τα εκατομμύρια των «πρωτόγονων» ανθρώπων της ινδικής υπαίθρου).
  Η ταινία είναι σκόπιμα σχηματική, αφού στοχεύει να επικοινωνήσει, να ιδωθεί και να «αγοραστεί» (εισιτήριο) από ακατέργαστες μάζες. Έχει, δε, όλα τα στοιχεία του λαϊκού «έπους». Είναι γερά δομημένη και παρακολουθείται με αμείωτο ενδιαφέρον. 
  Ο έρωτας, το χιούμορ, οι εντάσεις, οι συγκρούσεις, είναι σε σωστές «δόσεις». Θα μπορούσε να πει κανείς πως μοιάζει με ένα μακρόσυρτο δημοτικό τραγούδι. Ένα τραγούδι που ξέρει να συγκινεί !
Λίγα λόγια για την υπόθεση
    H Ράτζα, μια νεαρή χωριατοπούλα, δίνει καθημερινά το δικό της αγώνα επιβίωσης στα χωράφια για να βοηθήσει την οικογένεια του συζύγου της να τα βγάλει πέρα. Η νεαρή αγρότισσα έρχεται αντιμέτωπη με μια σειρά δυσκολιών όταν ο άντρας της μένει ανάπηρος σε ένα εργατικό ατύχημα. Ο τοκογλύφος που τους έχει δανείσει χρήματα αρχίζει να τους πιέζει ενώ κάνει πρόταση στη Ράτζα που την θέλει ερωτικά να μείνει μαζί του και να φροντίζει την ίδια και τα παιδιά της. 
    Οι δυσκολίες όμως συνεχίζονται όταν η θύελλα καταστρέφει τη σοδειά της και το σπίτι της. Με τους δύο γιους της που επέζησαν της καταστροφής δίνει τον αγώνα της κάτω από αντίξοες συνθήκες. 
   Τα παιδιά μεγαλώνοντας εκδηλώνουν διαφορετικές συμπεριφορές. Ο ένας εξελίσσεται σε άνθρωπο πιστό στις παραδόσεις ενώ ο άλλος προσπαθεί να αντισταθεί στην κακοτυχία της οικογένειας και ζητά εκδίκηση από τον τοκογλύφο που τους εκμεταλλεύεται παίρνοντάς τους την περιουσία και το πενιχρό μεροκάματο που βγάζουν. 
   Ο πόνος της μάνας κορυφώνεται όταν πρέπει να αποφασίσει ανάμεσα στην αγάπη για το παιδί της και την αφοσίωσή της στην κοινότητα που σέβεται τη γυναίκα αυτή απεριόριστα. 
Trivia
    ** Το «Mother India» προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1957 στη χώρα του προκαλώντας έντονη συγκίνηση και ενθουσιασμό στους θεατές. Αντλώντας στοιχεία από την ινδική μυθολογία και συνδυάζοντάς τα με εικόνες από το νεοσύστατο ινδικό κράτος που βρισκόταν στις αρχές κοινωνικών αλλαγών για το έθνος, καταδεικνύει τον τρόπο ζωής των αγροτών και τη κοινωνική διαστρωμάτωση που αρχίζει να διαμορφώνεται εις βάρος βέβαια των φτωχών πληθυσμών.
    Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο παρακολουθούμε τον αγώνα της Ράτζα που υποδύεται η Ναργκίς, μια από τις μεγαλύτερες σταρ του Μπόλιγουντ, και της οικογένειάς της. Ένα καθαρά οικογενειακό μελόδραμα που διακόπτεται από κωμικές στιγμές αλλά και χαρακτηριστικές μουσικοχορευτικές σεκάνς που άλλοτε εκτονώνουν τις εντάσεις και άλλοτε επιτείνουν τη συγκίνηση, τον πόνο και τη δυστυχία. 
   ** Η ταινία σε σκηνοθεσία του Μεχμπούμπ Καν, βασισμένη στο σενάριο των Γουατζαχάτ Μίρζα και Σ. Άλι Ράζα προβλήθηκε στα πλαίσια του ειδικού αφιερώματος του Φεστιβάλ των Καννών 2004 ,με τις μεγάλες στιγμές της ιστορίας του παγκοσμίου κινηματογράφου και σίγουρα αποτελεί μια από τις πιο θρυλικές ταινίες της δεκαετίας του 50’ αν και δε συνίσταται για όλα τα γούστα. 
    Ανεξάρτητα όμως αν η ταινία απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό και αποτελεί πλέον ιδιαίτερη δημιουργία που ίσως δε βρίσκει την ανταπόκριση που συνάντησε την εποχή που πρωτοπροβλήθηκε, οφείλουμε ωστόσο να παραδεχτούμε την τεράστια επιτυχία που σημείωσε τότε. 
    ** Το «Mother India» κινείται τόσο από άποψη μουσικής (Ναουσάντ) αλλά και σκηνικών (Β.Χ Παλνιτκάρ) καθώς και φωτογραφίας ( Φαρεντούν Α. Ιράνι ) στις παραδοσιακές φόρμες των ινδικών ταινιών του Μπόλιγουντ.
Ριζοσπάστης
cine.gr
Κάτι παρόμοιο στο blog :

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.