Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

Οι "Σπαθάτες κουβέντες" του Μίλτου Σπαθή !

Εισαγωγή
(Η εισαγωγή είναι αναδημοσίευση από προηγούμενη ανάρτηση του blog με τίτλο : Οι περιπέτειες του Καλόβολου)
   Οι ρουμπρίκες, που με τους διάφορους τύπους και χαρακτήρες πρόσθεταν εύθυμες πινελιές σε πεζό λόγο με χαρακτηριστικά γλωσσάρια, αλλά και σε έμμετρο από ταλαντούχους στιχοπλόκους, είναι πλέον ένα είδος που έχει εκλείψει από τα περιοδικά, ίσως γιατί η ευρηματική στιχοπλοκή θεωρείται ως ντεμοντέ λόγος. 
   Πολυάριθμες στήλες με τις καθημερινές ιστορίες χαρακτήρων και τύπων πέρασαν από τις σελίδες του περιοδικού «Ρομάντσο» προσθέτοντας ένα ακόμα αναγνωρίσιμο στοιχείο στην ταυτότητα του περιοδικού. Άλλοι αφηγούνταν τα περιστατικά τους σε πεζό λόγο και άλλοι έμμετρα.
   Ο -για πολλά χρόνια- διευθυντής του περιοδικού Μιχάλης Χανούσης χρησιμοποιώντας τη συνταγή παλαιοτέρων περιοδικών ποικίλης ύλης, επέλεξε να στήσει το περιοδικό του εργοδότη του Θεοφανίδη, το Ρομάντσο, με ραχοκοκαλιά τις ρουμπρίκες, δηλαδή μόνιμες στήλες και μόνιμες σελίδες, κάτω από τη θεματολογική ομπρέλα των οποίων απλώς αλλάζουν ενότητες σειρών. 
   Σύμφωνα με τη θεωρία για το πώς στήνεται ένα περιοδικό, οι ρουμπρίκες αποτελούν σημαντικό παράγοντα δημιουργίας σταθερών αναγνωστών του περιοδικού. Για να συμβεί αυτό οι ρουμπρίκες θα πρέπει να υπακούουν σε έναν βασικό κανόνα πλάνου περιεχομένων του περιοδικού: να βρίσκονται πάντα στην ίδια σελίδα, ή έστω μετά από μια συγκεκριμένη άλλη, την ίδια πάντοτε, και πριν από μια συγκεκριμένη άλλη, ώστε να εντοπίζονται εύκολα προκειμένου να γίνουν συνήθεια. 
   Το Ρομάντσο είναι ένα κλασικό παράδειγμα περιοδικού για το πόσο συμβάλλουν οι επιτυχημένες μακροχρόνιες στήλες στη δημιουργία δεσμού του περιοδικού με αξιόπιστα σταθερή αναγνωστική βάση. Μετά την εξόρμηση προστέθηκαν νέες στήλες και έγινε η οριστική τοποθέτηση των στηλών στην ίδια πάντα θέση για τα επόμενα 25 χρόνια τουλάχιστον.
Παρακάτω παρουσιάζονται οι περισσότεροι 
από αυτούς τους απολαυστικούς τύπους.
Οι "Σπαθάτες κουβέντες" του Μίλτου Σπαθή 
  Ένας από τους πιο χαρακτηριστικός τύπους ήταν και ο Μίλτος Σπαθής και η στήλη του "Σπαθάτες κουβέντες" που κράτησε συντροφιά και χάρισε το χαμόγελο για δεκαετίες σε πάμπολλους αναγνώστες του περιοδικού. Ο Μίλτος ήταν ένας μάγκας της εποχής, γεννημένος και μεγαλωμένος στου  Ψυρρή,  ένα κουτσαβάκι με όλα τα «σέα» και τα «μέα» του ! Καβουράκι, κουστουμιά, παπούτσι μυτερό και γυαλισμένο. Στο ένα χέρι το τσιγάρο και το άλλο στην τσέπη, έκφραση βαριά και ασήκωτη. Μιλάει τη γλώσσα της πιάτσας –και μάλιστα στην πιο «βαριά βερσιόν»- την οποία διανθίζει με τα απαραίτητα γαλλικά που δείχνουν όλο το εύρος της γλωσσομάθειας του. 
   Ο Μίλτος έχει και ένα αίσθημα τη Δις Ρενέ, τη Ρηνιώ, το Φροσάκι του, που είναι  ένας θηλυκός Καπετάν-Γιαγκούλας ! Μάγκισσα και μόρτισσα μέχρι εκεί που δεν παίρνει, ετοιμόλογη, οξύθυμη και απότομη, πλακώνει στις μάπες τον δύστυχο τον Μίλτο ο οποίος της διαμηνύει με σοβαρό ύφος : «Σταμάτα τα ρεζιλίκια σου, γιατί έχω εγώ υπομόνα τρελλή και θα κουραστής να δέρνης !». Η Ρενέ όμως σχεδόν ποτέ δεν τον ακούει και συνήθως ορμάει εξαγριωμένη και πλακώνει στις γρήγορες τον βαρύμαγκα μας που ακόμα και την ώρα που βάζει μολυβόνερο στα καρούμπαλά του την προειδοποιεί  «Εσύ κουράστηκες, εσύ ίδρωσες, εσύ αγκομάχησες. Εσύ έπαθες δύσπνοια, εσύ τσουρουφλίστηκες, εσύ πλέρωσες τα σπασμένα» ! 
  Η Δις Ρενέ δεν διστάζει να ξεφτιλίζει τον Μίλτο και στο καφενείο μπροστά σε όλα τα παιδιά της Πιάτσας. Ορμάει σαν μαινόμενη Μαινάδα την ώρα που παίζει πρέφα, τον σκυλοβρίζει, προσβάλει τον Νίκο τον Χαρτάκια και όταν ο αλτρουιστής Μίλτος προσπαθεί να υπερασπιστεί τον κολλητό του τις τρώει κανονικά και με το νόμο ενώπιον όλου του σιναφιού !
   Βέβαια και ο Μίλτος πολλές φορές προσβάλλει το «αίσθημα» πληγώνοντας την γυναικεία αυταρέσκειά της και αμφισβητώντας την καλλονή της αποκαλώντας την Μις Κοκκάλω. Μόνο όταν του ζητάει να πάει σε Ινστιτούτο ντε μπωτέ, αρνούμενος να πληρώσει τη νύφη, τη γεμίζει κοπλιμέντα προσπαθώντας να την κάνει να αλλάξει γνώμη. Αλλάζει όμως γνώμη η Δις Ρενέ ; Φυσικά και όχι ! Και το αποτέλεσμα γνωστό. Κάτι ξεγυρισμένες στην μάπα του Μίλτου που την κάνει καταΐφι  χωρίς φύλλο. Άσε που του την πασάλειψε και με λάσπες  -πιθανόν για λόγους καλλωπισμού !
   Φυσικά το κολλητάρι μας δεν τις τρώει μόνο από την αρρεβωνιάρα, αλλά από τους πάντες ! Γιατί ο Μίλτος Σπαθής μπορεί να κουβαλάει δέκα τόνους μαγκιά και νταηλίκι, όμως κατά βάθος είναι ευγενής, ειρηνιστής και ευαίσθητος με αποτέλεσμα να τις τρώει πανταχόθεν. Ακόμα και όταν προσπαθεί να υπερασπιστεί την Ρενέ από το γκαρσόνι του ζαχαροπλαστείου που την αποκαλεί «σουπιά χωρίς μελάνι» γιατί του έκανε κάποιες «ευγενικές» παρατηρήσεις γιατί εβρέθη μια τρίχα στο ρυζόγαλό της, ο Μίλτος καταλήγει να τρώει τις μπούφλες του και από τον εξαγριωμένο σερβιτόρο…
   Ο Μίλτος Σπαθής είναι από τις πιο αξιαγάπητες φιγούρες του περιοδικού «Ρομάντσο» που κράτησε για δεκαετίες συντροφιά στους αναγνώστες του περιοδικού. Με τα «γαλλικά» του, τη μαγκιά του και το ψευτονταηλίκι  γίνεται ιδιαίτερα συμπαθής ειδικά τις στιγμές που τις «εισπράττει» κανονικά, για άλλη μια φορά από το «βασανάκι» του !
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Ο Οδυσσεύς ο Ομηρικός από το "Ρομάντζο" συμβουλεύει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.