Σάββατο 28 Μαρτίου 2015

(Πάλι) σουβλάκι θα φάμε !

     Με τη στάμπα της εθνικής νοστιμιάς, το σουβλάκι δεν φοβάται τον ανταγωνισμό ούτε το σούσι. Γιατί ξέρει ότι κατοικεί στην καρδιά μας.  
    Η ιστορία του αδιευκρίνιστη. Στα όρια του αστικού μύθου. Το βέβαιο είναι πως στα μέρη μας το έφεραν οι πολίτες της προσφυγιάς-καλή τους ώρα ! 
   Το 1947, λέει, ένας πολίτης φούρναρης άρχισε να ψήνει στον Πειραιά πίτες σε μικρά ταψάκια. Το 1950, η ίδια οικογένεια γεμίζει την πίτα με κεμπάπ, ήτοι μπιφτέκι ζυμωμένο με αρνίσιο κιμά. 
  Την ίδια χρονιά, η Λειβαδιά διεκδικεί την εφεύρεση «χοιρινό καλαμάκι», καθώς εκεί λέγεται πως πρωτοψήθηκε το πρώτο χοιρινό σουβλάκι στα κάρβουνα.   
   Άλλοι πάλι λένε, πως το πρώτο επίσημο σουβλατζίδικο το άνοιξε ο αρμένης Ισάκ Μερακλίδης-όνομα και πράγμα-στη Νίκαια, ο οποίος καθιέρωσε και την πρώτη έννοια της αλυσίδας, αφού λίγο μετά άνοιξε και το δεύτερο «Αιγυπτιακόν» του, στην οδό Βραχείας 9, τη σημερινή Μητροπόλεως, εκεί που σήμερα είναι ο Μπαϊρακτάρης.   
    Ως φαίνεται, το συγκεκριμένο πεζοδρόμιο ήταν ανέκαθεν συνυφασμένο με την ιερή έννοια της τσίκνας. Το κεμπάπ, τότε ήταν οπωσδήποτε αρνίσιο, μέχρι να έρθει ο νόμος της χούντας που επέβαλλε το χοιρινό στην ταυτότητα του κατ’εξοχήν κυανόλευκου street food εδέσματος.   
   Φαίνεται, όμως, ότι το σουβλάκι προϋπήρχε στο εθνικό μας DNA, αφού ο Αθήναιος, στους «Δειπνοσοφιστές», αναφέρει τον κάνδαυλο, τον πρόγονο της σημερινής συνταγής, ήτοι κομμάτια από ψητό κρέας, πίτα, τυρί και άνηθο που σερβίρονταν μαζί με ζουμάκι. Μήπως τελικά η τυροσαλάτα δεν είναι και τόσο μοντέρνα εφεύρεση ;  
    Από το λιτό καλαμάκι στα κάρβουνα των πανηγυριών της επαρχίας μέχρι το μοντέρνο αστικό που φορτώνεται με μαγιονέζες, κέτσαπ και κάθε λογής αλοιφές, ο δρόμος της εξέλιξης, μακρύς. 
   Ο «Κώστας», ο «Σάββας» και ο «Τάκης» της κάθε γειτονιάς μεταμορφώνεται σε αλυσίδες, που μιμούνται τα αμερικανικά πρότυπα του ταχυφαγείου και ακολουθώντας τον πλουραλισμό της καταναλωτικής εποχής φορτώνουν τις σούβλες τους με «απ’όλα», από κοτόπουλο παϊδάκι, μέχρι πανσέτα και κοτομπέικον-το hot hit της νέας γενιάς. 
Το σουβλάκι επεκτείνεται ανεξέλεγκτα μαζί με την πόλη, επιμένει και νικά, φτηνό, πεντανόστιμο, χορταστικό και διατροφικά άκρως ισορροπημένο απ’ότι λένε οι διατροφολόγοι (αν αφήσεις κατά μέρος τις σάλτσες και τις πίτες, να εξηγούμεθα!). 
   Παλιάς γενιάς με λαδωμένη πίτα ή νέας εκδοχής με αλάδωτη καλαμποκίσια και ολικής άλεσης, εξελίσσεται μαζί μας, προσαρμόζεται στα ήθη μας, κατακτά τον κόσμο. 
   Μήπως θυμάστε τί έτρωγε η Μέλανι Γκρίφιθ στο «Εργαζόμενο Κορίτσι», περπατώντας στους δρόμους της Νέας Υόρκης με τον Χάρισον Φορντ; έναν ξεγυρισμένο γύρο με πίτα. Μετά την Ακρόπολη και τη γνωστή βρισιά από μ..., η λέξη που θα μάθει κάθε τουρίστας λέγεται σουβλάκι.  
LIFO / Ελένη Ψυχούλη
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Οι 66 κανόνες του delivery
Κοκορέτσι, γιατί έτσι μας αρέσει !
Γιατί τρώμε ψητό αρνί το Πάσχα;
Χασαποταβέρνα "Τα 7 Αδέλφια"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.