Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

Το περιβόητο διαζύγιο του Κωνσταντίνου Καραμανλή και της Αμαλίας, τα «ιπτάμενα τασάκια» και το «Σκάσε Αμαλία» !

   Πρόκειται ίσως για την κομψότερη γυναίκα που πέρασε ποτέ από πλευρό έλληνα πολιτικού. Ανιψιά του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, η Αμαλία απετέλεσε ένα από τα σκαλοπάτια επάνω στα οποία πάτησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, όπως λένε κάποιοι, όσο ακόμη ήταν στα πρώτα πολιτικά βήματά του. 
   Η Αμαλία το γένος Κανελλοπούλου (1929) υπήρξε σύζυγος Πρωθυπουργού, του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι κόρη του Αναστάσιου Κανελλόπουλου, αδερφού του πολιτικού και φιλοσόφου Παναγιώτη Κανελλόπουλου. 
   Το 1951 παντρεύτηκε με τον μετέπειτα πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Η Αμαλία τον ακολούθησε και στην εξορία του στο Παρίσι τη δεκαετία του ΄60. Η καταγωγή της βεβαίως είναι από την Πάτρα, όπως άλλωστε και του Κανελλόπουλου. 
   Κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, άφησε να ξεδιπλωθεί ένα μεγάλο μέρος του ταμπεραμέντου της και φυσικά φρόντιζε πάντα να εντυπωσιάζει με τις κομψές εμφανίσεις της τις ομηγύρεις των events στα οποία παρευρίσκετο το ζεύγος Αμαλίας-Κωνσταντίνου.
   Τα μαλλιά της ήταν τις περισσότερες φορές μαζεμένα σε περίτεχνα, πάντως χαλαρά σινιόν και στολισμένα με στρας μπαρέτες και τσιμπιδάκια. Το μακιγιάζ της ήταν διακριτικό, το χαμόγελό της κάπως σφιγμένο και το βλέμμα της βαθύ. Τα φορέματά της έφεραν πάντα την υπογραφή των μεγαλύτερων και γνωστότερων ελλήνων και ξένων σχεδιαστών της εποχής.
   Γενικότερα η Αμαλία Καραμανλή συγκέντρωνε στο πρόσωπό της τη συμπάθεια των περισσοτέρων κοσμικών και μη της εποχής. Ο δυναμικός χαρακτήρας της ήταν γνωστός τοις πάσι και υπογραμμιζόταν πάντα από το σταθερό περπάτημά της πάνω σε ψηλά τακούνια στιλέτο με αέρα αποφασιστικό. 
  Αυτό τον αέρα, από ό,τι λέγεται, τον διατηρούσε και εν οίκω, στο διαμέρισμα της Καρνεάδου στο Κολωνάκι, όπου πέρασε αρκετό καιρό μαζί με τον σύζυγό της Κωνσταντίνο.
   Αν και οι γείτονές τους από εκείνα τα χρόνια ακόμη θυμούνται τον ήχο από τα τασάκια καθώς εκείνα εκτοξεύονταν από τον νευρικό πολιτικό με τελικό προορισμό τους τοίχους και ενδιάμεσο τόσο την Αμαλία όσο και τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, ο οποίος συχνά πέρναγε τα απογεύματά του εκεί. 
   Γνωστό περιστατικό της σχέσης τους ήταν το περίφημο «σκάσε, Αμαλία» που ξεστόμισε ο πρόεδρος ενώ εκείνη στεκόταν πλάι του στο μπαλκόνι από όπου ο ίδιος θα έβγαζε λόγο. Η «προσφώνηση» ακούστηκε για κακή του τύχη από το μικρόφωνο.
   Ακόμα και σήμερα, εξακολουθούν αρκετοί να τη θεωρούν την αγαπημένη «Πρώτη Κυρία» της Ελλάδας.
   Τόλμησαν το 1970 να υποβάλουν αίτηση διαζυγίου σε γαλλικό δικαστήριο, προκαλώντας σοκ στους κοσμικούς κύκλους –και όχι μόνο– της Ελλάδας. Αιτία ήταν η δύσκολη συμβίωση, την οποία παραδέχτηκε και ο ίδιος ο Καραμανλής.
   Το θέμα γίνεται πρωτοσέλιδο στον «Οικογενειακό Θησαυρό» που κυκλοφόρησε λίγες μέρες αργότερα, διαρρηγνύοντας το χριστουγεννιάτικο κλίμα.  Έτσι τα Χριστούγεννα του 1970 και ο «Οικογενειακός Θησαυρός» εύχεται « Χαρούμενα Χριστούγεννα», αλλά το εξώφυλλο και το μεγάλο θέμα του περιοδικού είναι αφιερωμένο στο διαζύγιο του ζεύγους Καραμανλή.
   Δεν έχουν περάσει παρά μερικές μέρες από την ανακοίνωση του διαζυγίου κι αυτό με μικρά γράμματα ,στις μέσα σελίδες των αθηναϊκών εφημερίδων. Τότε έρχεται το χριστουγεννιάτικο τεύχος του « Θησαυρού» να το κάνει μεγάλο θέμα! 
   Ο κόσμος αρνούνταν να πιστέψει ότι συμβαίνει κάτι και ήταν δικαιολογημένο γιατί το ζευγάρι από το 1952 που έγινε και ο γάμος, έδινε την εντύπωση ότι ήταν ευτυχισμένο.
   Τους ακριβείς λόγους ουδείς έμαθε, αν και ακούστηκαν πολλά περί τρίτου προσώπου που μπήκε στην ζωή του τέως πρωθυπουργού και πιο συγκεκριμένα, μιας νεαρής όμορφης δημοσιογράφου γαλλικού περιοδικού. 
  Άλλοι πάλι έλεγαν ότι η Αμαλία Καραμανλή βαρέθηκε την αυτοεξορία και νοστάλγησε την Ελλάδα. 
   Άλλοι μιλούσαν περί αγεφύρωτων διαφορών στην προσωπικότητα, ακόμη και για τη διαφωνία προς την απόκτηση ενός παιδιού έστω και μέσω υιοθεσίας. 
  Μόλις λοιπόν έγινε γνωστός ο χωρισμός, η Αμαλία Καραμανλή τόλμησε, αδιαφορώντας για την εξουσία και την αίγλη, και έκανε αίτηση διαζυγίου στην αρχιεπισκοπή Αθηνών, με την οποία ζητούσε «χωρισμόν από κοίτης και τραπέζης από τον σύζυγο της, γιατί ορισμένοι λόγοι έκαναν αδύνατη την συμβίωση του ζεύγους».
   Ο 63 χρόνος τότε πρώην πρωθυπουργός συνηγορούσε σ αυτήν την κίνηση και είχε δώσει εντολή στον φίλο και δικηγόρο του κύριο Δ. Μακρή να επιλήφθη της υποθέσεως και να εκδώσει το διαζύγιο «φιλικώ τω τρόπω» .
   Τότε μαθεύτηκε ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που το ζεύγος αποφάσισε να χωρίσει. Μάλιστα πληροφορίες έλεγαν ότι η κυρία Καραμανλή 3 η 4 φορές είχε ζητήσει να φύγει από το σπίτι και να δώσει τέρμα στον γάμο τους.
   Ειπώθηκε ότι εκείνος ήταν σκληρός ,βίαιος με εκρήξεις θυμού και άτακτες ώρες ζωής λόγω του πολιτικού επαγγέλματος του. Εκείνη πάλι «πράος και μειλίχιος με μια τάσιν μελαγχολίας» που αγαπούσε την ήσυχη οικογενειακή ζωή.
Το ζεύγος Καραμανλή είχε και μια άλλη ατυχία, δεν απέκτησε παιδί. Μια μέρα λοιπόν στο Παρίσι η κυρία Καραμανλή ζήτησε από τον σύζυγο της να υιοθετήσουν ένα παιδί και βρήκε την αντίρρηση του. Αυτό στάθηκε ικανό να ξεχειλίσει το ποτήρι...
  Αυτές και άλλες λεπτομέρειες γράφονται στο ρεπορτάζ του «Οικογενειακού Θησαυρού» με μια διαπίστωση και μια ερώτηση. Γιατί χωρίζει το ζεύγος; Πολλοί οι ψίθυροι πολλές οι φήμες και μεγάλη διάθεση για σκανδαλοθηρικές εικασίες. Κι όμως είναι μια συνηθισμένη υπόθεση στην αθηναϊκή κοινωνία του '70.
  Όσο για την ιστορία, το διαζύγιο βγήκε τελικά δύο χρόνια αργότερα, το 1972. Δεν έκαναν ποτέ παιδιά. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ.
   Μετά το διαζύγιο η Αμαλία, ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων «αινιγματικού» περιεχομένου και ξαναπαντρεύτηκε τον μαιευτήρα Επαμεινώνδα Μεγαπάνο. 
   Έγινε γνωστή ως συγγραφέας με το όνομα Αμαλία Μεγαπάνου. Με δωρεά της παραχώρησε την συλλογή του πατέρα της, Αναστάσιου Κανελλόπουλου, στο ίδρυμα "Κωνσταντίνος Καραμανλης". Σήμερα η Αμαλία Μεγαπάνου ζει στο Κολωνάκι.
Τα έργα της Αμαλίας Μεγαπάνου
Σχέδια από Ελληνικά κεντήματα Ι - Πρακτικός οδηγός, Μουσείο Μπενάκη, 1981,
Σχέδια από Ελληνικά κεντήματα ΙΙ - Πρακτικός οδηγός, Μουσείο Μπενάκη, 1981,
Το παιδί της μάνας μου, Libro, 1982,
Κεντήματα, Μουσείο Μπενάκη, 1983,
Η ξύπνια χελώνα, Libro, 1983,
Φιλαρέτης: Ελπινίκη, Libro, 1986,
Διάλογος με την Άννα, Libro, 1988,
Έκτωρ, Libro, 1989,
Η γκρίζα πέτρα, Libro, 1991,
Το Φιρφιρί, οι Φιρφιρογέννητοι και η μεγάλη κωπηλασία, Καστανιώτης, 1992, 960-
10 λεπτά, Libro, 1992,
Η διαφανής αμπούλα, Libro, 1993,
Το μαύρο ταξί, Libro, 1994,
Εμείς και το κουτάβι, Libro, 1994,
Σιμώνη, Γαβριηλίδης, 2004,
Πρόσωπα και άλλα κύρια ονόματα (Μυθολογικά, ιστορικά έως τον 1ο μ.Χ. αιώνα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας), Μουσείο Μπενάκη, 2006,
queen.gr
Ειρηνικά
Η Εφημερίδα
Κάτι παρόμοιο στο blog :

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.