Παρασκευή 4 Ιουλίου 2014

Περί καρχαριών και άλλων φοβερών ιστοριών στις ελληνικές θάλασσες

   Το ότι από το 1824 και μετά, οι άνθρωποι άρχισαν πλέον να κολυμπούν μαζικά στη θάλασσα, φαίνεται και από την αύξηση των περιστατικών με επιθέσεις καρχαριών στις παραλίες. 
  Γεγονός που οδήγησε στο ξεκίνημα τήρησης ενός αρχείου, για τη μελέτη των συνθηκών κάτω από τις οποίες γίνονται αυτές οι επιθέσεις, παρατηρήσεων για  τις συμπεριφορές (θύματος- θύτη) που ενδεχομένως οδήγησαν στην επίθεση και γενικά για την καταγραφή όλων των παραμέτρων, που θα μπορούσαν να προστατέψουν τους κολυμβητές αλλά και να μην πλήξουν την τουριστική φήμη κάθε περιοχής.
   Μέχρι τότε, οι καταγραφές τέτοιων επιθέσεων, αφορούσαν κυρίως περιστατικά με δύτες, σφουγγαράδες, ψαράδες, ναυαγούς. Από τα μέσα του 19ου αιώνα, που το κολύμπι στη θάλασσα άρχισε να γίνεται μόδα, τα πράγματα άλλαξαν.
Τον Ιούλιο του 1847 καταγράφηκε ίσως για πρώτη φορά, επίθεση καρχαρία σε άνθρωπο που κολυμπούσε για αναψυχή. Συνέβη σε ελληνική θάλασσα, στην παραλία του Μώλου της Μανδρακίνας, στην Κέρκυρα. 
   Έκτοτε σημειώνονται συνεχείς εμφανίσεις καρχαριών στην Ευρώπη, ενώ δεκάδες επιθέσεις σε ανθρώπους, καταγράφονται κάθε χρόνο, σε όλο τον κόσμο (η πιο πρόσφατη, έγινε στις 29 Ιουλίου 2013, στη Χαβάη).
   Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, από το 1847 μέχρι σήμερα, οι περισσότερες -αριθμητικά- επιθέσεις καρχαριών στην Ευρώπη, έχουν καταγραφεί στις Ιταλικές θάλασσες και τα περισσότερα θανατηφόρα περιστατικά από τέτοιες επιθέσεις, έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα.
   Στη παραλία Tarifa της Ισπανίας, το 1986 καταγράφηκε για πρώτη φορά επίθεση καρχαρία, σε αθλητή ιστιοσανίδας, με θύμα τον  Ισπανό πρωταθλητή L Pérez-Díaz, που έχασε το πόδι του, από έναν του είδους “λευκός”.
  Οι λευκοί καρχαρίες της Μεσογείου, είναι ένα επιβεβαιωμένο είδος. Το κέντρο της αναπαραγωγής τους εντοπίζεται κάπου μεταξύ Σικελίας και Μάλτας.
   Δεν είναι τυχαίο ότι στην περιοχή αυτή, το καλοκαίρι του 1987, ο μαλτέζος ψαράς Alfredo Cutajar έπιασε ένα θηλυκό λευκό καρχαρία, μήκους 7,13 μέτρων. Επίσημα, αυτή είναι η καταγραφή του μεγαλύτερου σε μήκος καρχαρία, που εντοπίστηκε στη Μεσόγειο. 
  Εξ ίσου τεράστιος ήταν και ένας λευκός καρχαρίας, που πιάστηκε το 1985 στο Παλιούρι της Χαλκιδικής, ενώ στην παραλία Αντίσαμος της Κεφαλονιάς (εκεί γυρίστηκε “Το μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι”) πιάστηκε  ένας μικρότερος. 
  Αντίθετα, στη Βόρεια θάλασσα δεν υπάρχουν λευκοί, ενδημούν όμως άλλα είδη. Στις θάλασσες του Βελγίου, τα μόνα είδη που έχουν εντοπιστεί είναι οι ακίνδυνοι καρχαρίες- προσκυνητές (basking-sharks).
Το ιστορικό των επιθέσεων στην Ελλάδα
  ** Τον Ιανουάριο του 1847 από το Gosport της Αγγλίας επιβιβάστηκε σε πλοία και απέπλευσε το 36ο τάγμα του Worcestershire της Αγγλίας, με προορισμό την Κέρκυρα. Το τάγμα εγκαταστάθηκε στο παλαιό Φρούριο του νησιού. 
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, ανάμεσα σε μια παρέα στρατιωτών του τάγματος, που κολυμπούν στο βορινό τμήμα του Φρουρίου, βρέθηκε και ο 19χρονος στρατιώτης, William Mills. 
  Τα γεγονότα που ακολούθησαν, δημοσιεύθηκαν στις 24 Ιουλίου 1847, από την κερκυραϊκή εφημερίδα «Εφημερίς των Ιονίων Νήσων». Λέγεται πάντως ότι την επόμενη μέρα στην παραλία του Φρουρίου, εκβράστηκε τμήμα του σώματος του στρατιώτη.
Ο εθνικός ποιητής, Διονύσιος Σολωμός, που από το 1829 ήταν μόνιμος κάτοικος Κέρκυρας και το σπίτι του απείχε λίγα μόλις λεπτά με τα πόδια, από το Μανδράκι, εμπνεύστηκε από το γεγονός και το 1849 δημιούργησε τον «Πόρφυρα».
** Μία ιστορία Συμαίου γυμνού δύτη, που ξέφυγε από τα δόντια καρχαρία, τον Ιούνιο του 1902, περιγράφεται σε χειρόγραφα του Συμαίου γυμνασιάρχη και λόγιου, Νικήτα Χαβιαρά, που διασώθηκαν και δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Συμαϊκά» με τίτλο «Συμαίων γυμνών σπογγαλιέων φρικτά επεισόδια»…
  ** Το καλοκαίρι του 1903 στην Κρήτη συνέβησαν δύο θανατηφόρα περιστατικά σε σφουγγαράδες γυμνούς δύτες. Στο χειρόγραφο του Γιάννη Γεράκη αναφέρονται δύο περιστατικά επιθέσεων με τραγική κατάληξη που συνέβησαν στην Κρήτη και πιθανόν πρόκειται για τα ίδια.
** Κατά τη διάρκεια του πολέμου δεν υπήρξαν δημοσιεύσεις και καταγραφές. Μεταπολεμικά το πρώτο περιστατικό συγκλόνισε τους Πειραιώτες. 
  Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 1948. Τέσσερις νεαροί ξεκίνησαν στις 15:00 από τον συνοικισμό Ευγενίας του Πειραιά να πάνε για ψάρεμα στη «σπηλιά του Κουλού» πίσω από το τότε εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής στο Κερατσίνι. 
   Στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» της επόμενης ημέρας περιγράφτηκε το γεγονός. «…ο Δημ. Παρασάκης εξεδήλωσε την επιθυμίαν να κολυμβήση, ριφθείς εις την θάλασσαν. Μετ’ ολίγα λεπτά και εις απόστασιν 5 μέτρων από της ακτής ο ατυχής νέος υπέστη επίθεσιν γιγαντιαίου σκυλόψαρου…». Αυτό το περιστατικό επηρέασε την τοπική κοινωνία με αποτέλεσμα να βλέπουν όλοι παντού καρχαρίες. 
    Οι εξορμήσεις του Λιμενικού ήταν πάμπολλες και το πετρελαιοκίνητο αλιευτικό Ιάσων, στις 26 Οκτωβρίου 1948, αλίευσε κοντά στην Αίγινα, έναν καρχαρία μήκους 4,5 μέτρων. Του άνοιξαν την κοιλιά αλλά μέσα βρήκαν κάμποσες οκάδες φαγκριά, παλαμίδες και σαλάχια. Παρ’ όλα αυτά κάποιοι τον θεώρησαν ως υπαίτιο για το θάνατο του Παρασάκη.
** Το Μον Ρεπό της Κέρκυρας ήταν ο επόμενος τόπος που ένα ακόμη δραματικό περιστατικό οδήγησε στο χαμό της νεαρής γαλανομάτας, Βάντας Πιέρρη, κόρης του διευθυντή του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας της Κέρκυρας.
   Παρασκευή 17 Αυγούστου 1951. Τότε ο 17χρονος, Γιώργος Αθανάσαινας με τη 16χρονη, Βάντα Πιέρρη, κολυμπούν στην περιοχή Μον Ρεπό. Σε βάθος που δεν ξεπερνά τα 6 – 7 μέτρα, δέχθηκαν επίθεση από λευκό καρχαρία που κομμάτιασε τη Βάντα και τραυμάτισε το Γιώργο.
Το γεγονός συντάραξε το νησί αλλά πέρασε στα «ψιλά» των αθηναϊκών εφημερίδων.
** 1956 Κέρκυρα : Άγνωστο είδος καρχαρία επιτέθηκε και σκότωσε 15χρονη 
** Στον Παγασητικό κόλπο στη βραχονησίδα Πυθούς ή Μικρά κοντά στη νησίδα Παλαιά Τρίκερι εξελίχθηκε μια ακόμη τρομακτική επίθεση.
   Το Σάββατο, 1η Ιουνίου του 1963, η αυστριακή συγγραφέας και φιλόλογος, από τη Βιέννη, Χέλγκα Πόγκλ, κατασπαράχθηκε ενώ κολυμπούσε σε απόσταση τριών μόλις μέτρων από την ακτή, μπροστά στα μάτια της φίλης της, Βίλκεν.
   Η κοινωνία του Βόλου τρομοκρατήθηκε και όλο το υπόλοιπο καλοκαίρι οι παραθεριστές ήταν επιφυλακτικοί. Τον επόμενο μήνα (6/7/1963) οι κάτοικοι της Κασσάνδρας στην Χαλκιδική είδαν έντρομοι μια φώκια να βγαίνει τρομοκρατημένη στην ακτή και αρκετούς τόνους να πηδούν για να ξεφύγουν από το θηρευτή τους, έναν πεντάμετρο καρχαρία. Οι αλιείς της περιοχής παράτησαν όλα τα αλιευτικά εργαλεία τους στη θάλασσα και έλεγαν ότι επρόκειτο για τον ίδιο καρχαρία που κατασπάραξε τη Χέλγκα στον Παγασητικό.
** 1965 Θεσσαλία : Άγνωστο είδος καρχαρία επιτέθηκε σε άνδρα, τον τραυμάτισε σοβαρά, με αποτέλεσμα ο άνδρας να εκπνεύσει λίγο αργότερα.
** 1980 Κως : Λευκός καρχαρίας επιτέθηκε σε άνδρα την ώρα που έκανε σέρφινγκ. Ευτυχώς ο άνδρας επέζησε.
** 1981 Βόλος : Άγνωστο είδος καρχαρία επιτέθηκε σε άνδρα τραυματίζοντάς τον ευτυχώς ελαφρά.
** Με την ανάπτυξη της αυτόνομης κατάδυσης στην Ελλάδα, υπήρξαν και ορισμένοι, που έκριναν ωφέλιμο να την συνδυάσουν με την υποβρύχια αλιεία. Στις 30 Δεκεμβρίου του 1983, ο 36χρονος Ιωάννης Δ. Χρυσάφης, ήταν ένας από αυτούς που θα πλήρωναν με τη ζωή τους για αυτή τους την επιλογή. 
   Στο πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» της επόμενης ημέρας, δίπλα σε μια φωτογραφία νέου που κρατάει από τα μάτια ένα ροφό, έγραφε: «Τον σκότωσε καρχαρίας ενώ ψάρευε»
   Παρά τις μαρτυρίες, η ιατροδικαστική εξέταση έδινε τελείως διαφορετική εξήγηση για τα αίτια του θανάτου του. «Τον Ιωάννη Χρυσάφη,… δεν τον έφαγε καρχαρίας. Δεν έλειπε κανένα κομμάτι. Ήταν κομμένο το πόδι σαν σαλάμι. Είναι χτύπημα από προπέλα. Είμαι απόλυτα βέβαιος γι’ αυτό. Η περίδεση (του τραύματος) έγινε μετά θάνατον».
** Στην Κάτω Αχαΐα, στις 4 Ιουνίου 1962, σε απόσταση 500 μέτρων από την ακτή, αλιεύθηκε ένας από τους δύο καρχαρίες που είχαν θεαθεί. Η περίμετρος του στόματός του ήταν 2 μέτρα.
Newsbeast
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Δες όλες τις καλοκαιρινές αναρτήσεις του "Λόλα, να ένα άλλο" και επέλεξε αυτές που σε ενδιαφέρουν:  Καλοκαιρινές αναρτήσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.