Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Στη μεγάλην αποκριά χάσκουν τέντα τα μ****ά !!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σ' αυτήν την ανάρτηση πιθανόν να υπάρχουν κείμενα, φωτογραφίες ή videos 
που μπορεί να σοκάρουν ή να προσβάλλουν 
κάποιους "ευαίσθητους" !
Γαμοτράγουδα της Αποκριάς
    Βωμολοχικά τραγούδια και στιχάκια της Αποκριάς στην πιο ασύστολη, παγανιστική, χθόνια γιορτή που επιβίωσε κάτω απ΄ το μαύρο ράσο του χριστιανισμού
   Αυτή είναι η μοναδική γιορτή στην Ελλάδα που το μαύρο ράσο του χριστιανισμού σηκώνεται παράτολμα και από το πιο βαθύ λαϊκό ένστικτο αναδύεται μια παγανιστική κραυγή. Τη συντριβή και την ταπείνωση αντικαθιστούν τώρα οι προκλητικές μεταμφιέσεις, οι άσεμνοι χοροί και τα σκωπτικά τραγούδια. Είναι Απόκριες! 
   Πολλά από τα έθιμα που επιβιώνουν ακόμη, σε αυτό το ομογενοποιημένο σύμπαν, προέρχονται από πρωτόγονες ιεροπραξίες που η ρίζα τους χάνεται στους αιώνες, από αρχαίες βακχικές τελετές, ενώ άλλα συμβολίζουν την επικράτηση της άνοιξης επί του χειμώνα και την αναγέννηση της φύσης. Είναι τα έθιμα της «ευετηρίας», της ευχής να είναι καλή η χρονιά που έρχεται και τα γεννήματα της γής καλά.   
   Διαδεδομένη πολύ είναι και η αθυροστομία της Αποκριάς, έτσι όπως αποτυπώνεται σε πλήθος τραγουδιών και πειρακτικά στιχάκια. Πολλοί, πρώτη φορά τα είδαμε στα "Γαμοτράγουδα" του Φίλιππου Βλάχου και τα ακούσαμε από τη Δόμνα Σαμίου. Αλλά η παρουσία τους είναι πολύ πιο παλιά και βαθιά. 
Στη μεγάλην αποκριά 
χάσκουν τέντα τα μουνιά· 
τα κοιτάζω από μακριά 
και γι’ αλλού κάνω πανιά. 
Αμαρτία να γαμείς 
στης νηστείας τον καιρό· 
κάτσε κι έμπα στης γραμμής 
των αγάμων το χορό. 
Βάστα κέφι και βεργίτσα, 
μέχρι νά ’ρθει τ’ Άγιο Πάσχα· 
θα γαμάς με μαγειρίτσα, 
θά ’ν’ τα πράματα πιο λάσκα. 
Τις Μιγάλες Απούκριες 
που ανάβουν οι φωτιές 
και ζητούν να βρουν ψωλές 
για να σβήσουν οι φωτιές 
άναψε και η Χριστίνα 
που χ’ να γαμηθεί ένα μήνα, 
άναψε κι η Παναγιώτα,
 κακαρίζει σαν την κότα 
κι ανεβαίνει κατεβαίνει
 και την πούτσα δεν χορταίνει. 
Μπρε-μπρε-μπρε-το μπουρανί 
και τσ’ Χαλατσαινας το μνί. 
(Τύρναβος)
Δυο κυράδες κάθονταν 
έξω από την πόρτα τους, 
μια της άλλης έλεγε: 
-Έχει ο άντρας σου χοντρή; 
-Έχει και παράχ’ μωρή! 
-Δεν μου την εδανείζεις; 
-Καποιανής τη δάνεισα και μου την αρρώστησε 
κ’ είδαμεν και πάθαμεν 
για να την γιατρέψουμε. 
Δώκαμεν και γιατρικά 
δώδεκα καλάθια αυγά
 κ’ έξη οκάδες βούτυρο 
όσο να την δούμε ορθή 
σαν αγγούρι τρυφερό. 
(Ήπειρος)
Δεν θαυμάζιτι κουρίτσια 
πως γαμεί η ψουλή τη νύχτα
δίχους φως, δίχους λυχνάρι 
δίχως τα κεριά αναμμένα; 
Δυο πουδάρια σηκωμένα 
κι άλλα δυο γονατισμένα 
μια κοιλιά πάνω στην άλλη 
έχουνι χαρά μεγάλη. 
(Μυτιλήνη) 
-Παπαδιά μου στραβομούνα 
τί' ναι κείνο πού' χεις μπρος σου;
 -Είν' το τρίχινο σακούλι 
που το προσκυνούνε ούλοι. 
-Παπαδιά μου στραβομούνα 
τί μου δίνεις να στο σιάξω; 
-Μπέτσια τρία και την ευκή μου
 να μου σιάξεις το μουνί μου. 
(Ζάκυνθος)
Η χήρα η Παναγιώτα   
Η Παναγιώτα χήρεψε 
κι ενώ ποτέ δε γύρεψε 
απ’ το Θεό μια χάρη 
Στου μακαρίτη τη χρονιά 
την έπιασε λιγοθυμιά 
για πούτσο παιχνιδιάρη 
Ένα χρόνο η Παναγιώτα 
Που δεν έβγαλε κιλότα
Νταρντάνα βυζοκωλαρού 
Τσαχπινομάτα μπουταρού 
Η δόλια η Παναγιώτα 
Τα βράδια μόνη ξενυχτά
 με τα ποδάρια ανοιχτά 
μουσκίδι την κιλότα 
Ένα χρόνο η Παναγιώτα 
Που δεν έβγαλε κιλότα 
Χαϊδεύει μόνη το μουνί 
Πόση να κάνει υπομονή 
Και πόσο να αντέξει 
Τρίβει τα χείλια τα χτυπά 
Και το Θεό παρακαλά 
Μια πούτσα να της πέψει 
Ένα χρόνο η Παναγιώτα 
Που δεν έβγαλε κιλότα 
Και πιάσαν’ τόπο οι προσευχές 
πήγαν ‘να βράδυ δυο ψωλές 
χοντρές, μακριές, με στύση 
χαλάλι η υπομονή 
πλάνταξαν κώλος και μουνί 
απ’ το πολύ γαμήσι 
Κι από τότε η Παναγιώτα 
δεν ξανάβαλε κιλότα…   
Γνωμικά    
Γυναίκα που στα χέρια της έχει πυκνά τις τρίχες 
δεν τη χορταίνει την ψωλή να ‘ναι και δέκα πήχες 
Γυναίκα με μικρά βυζιά που μοιάζει με αγόρι 
αν τη γυρίσεις μπρούμυτα σφυρίζει σα βαπόρι 
Γυναίκα που κρατά σφιχτά τα μπούτια της κλεισμένα 
πάει να πει πως ψάχνεται για πούτσο απεγνωσμένα 
Γυναίκα που όταν την κοιτάς το βλέμμα χαμηλώνει 
ζυγιάζει την πραμάτεια σου κάτω απ’ το παντελόνι 
Γυναίκα με κλειστό γιακά και με βυζιά μεγάλα 
Το προτιμά το μπρούμυτα καλύτερα από τα’ άλλα     
Όταν θα δεις ένα μουνί να ΄χει τα χείλια τ’ όξω 
φώναξε για βοήθεια να ‘ρθω κι εγώ να σπρώξω 
Η κακογαμημένη 
Τρέχουν από την καύλα μου -στα μπούτια- υγρά, ποτάμια 
Τι να μου κάνει η πούτσα σου που είναι σαν τη μπάμια 
Για να χορτάσει το μουνί θέλει ψωλή γεμάτη 
κι απ’ τη η δικιά σου λείπουνε δυο δάχτυλα και κάτι… 
Σου στήνομαι στα τέσσερα καίγομαι από τον πόθο 
τη χώνεις μες στον κώλο μου μα… ίσα που τη νιώθω 
Για να χορτάσει ο κώλος μου θέλει λιγάκι πλάτος 
μα εσένα είναι ο πούτσος σου λιανός π’ ανάθεμάτος 
Απ΄ τη βραδιά του γάμου μας είδα τη μαύρη τύχη 
που βρήκα υποδεκάμετρο ενώ έψαχνα για πήχη 
Ενώ άλλα υποσχόσουνα πως θα συμβούν στο στρώμα 
Εγώ θυμάμαι να ρωτώ «μπήκε ή όχι ακόμα;» 
Άσχημο πράμα το μουνί να ζει μες στην ορφάνια 
να ψάχνει για παρηγοριά σε αγγούρια και ραπάνια 
Θα φύγω, μια καλή ψωλή όπως τη θέλω να ΄βρω 
Να ‘ναι μακριά να ΄ναι χοντρή κι ας είναι κι από μαύρο…
 Πάει ο πούτσος στο παζάρι, 
δεν ηξέρει τι να πάρει, 
βρίσκει του μουνιού τον πάτο 
και τον κάνει άνω κάτω. 
Σαράντα μ'νιά μι κύκλουσαν τον πούτσο να μου φάνι. 
Κι ο πούτσος μου καμαρουτός τ' αρχίδια του ρουτάει: 
-Τί λέτ' εσείς αρχίδια μου μπορώ να τα γαμήσου; 
-Να τα γαμήσεις πούτσκαρη κ' ιμείς να σε βοηθούμι 
να αφήσεις μέρος κι για μας λίγο μέσα να μπούμι. 
(Ήπειρος) 
Μάνα με τρώει το μουνί με γαργαλάει ο κώλος. 
Άμα σε τρώει ξύσε το και δος του κ' ένα μπάτσο. 
Αυτό δε θέλει ξύσιμο αυτό δε θέλει μπάτσο 
μόν' θέλει αρχίδια μαλλιαρά και πούτσο κορδωμένο.
 Όλα σου ταδωσε ο Θεός 
μουνί βυζιά και κώλο 
και μένα τον κακόμοιρο 
τριακόσια δράμια ψώλο. 
LIFO
Κάτι παρόμοιο στο blog :

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.