Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2013

Σόδομα και Γόμορρα καλοκαιριάτικα στην Παραλιακή του 1938

Όπου η ζέστη μας επανέφερε στην εποχή της Εύας... 
    Δύο πράγματα ξετρέλαιναν τους προγόνους μας: τα παρατσούκλια και τα ποιήματα. Ιδιαίτερα ο έμμετρος λόγος εθεωρείτο απόδειξη υψηλής μόρφωσης. 
    Ιδού λοιπόν μια δροσερή έμμετρη αντιπαράθεση με δύο ήρωες που είχε δημιουργήσει ο Δ. Γαλερίδης για τους αναγνώστες του περιοδικού «ΘΗΣΑΥΡΟΣ». 
Κυρίες, Κύριοι, σας παρουσιάζω τον συντηρητικό Κλέωνα, μονίμως γκρινιάζοντα 
και τον ανοιχτόμυαλο Χαρίδημο μονίμως ευχαριστημένο, 
οι οποίοι με τον πολύ δικό τους τρόπο θα μας μεταφέρουν τις αντιφάσεις εκείνης της εποχής  (καλοκαίρι 1938), σχετικά με τα όσα συνέβαιναν στις παραλίες .



 Χαρίδημέ μου, 
Με περιβρέχει ο ιδρώς και τον περισυλλέγω
 Καίομαι! Αλήθειαν σοί λέγω... 
μη έχων τι καλύτερον προς το παρόν να πράξω, 
βούλομαι δε «βοήθειαν» προς όλους να φωνάξω
 γιατί το πράγμα έφθασε πλέον στο απροχώρητον... 

Η Αθηνά κι ο Έρασμος –τι ζεύγος αξιέραστον!-
ομού μετά της κόρης των και της γρηάς μητέρας των
για ν'αντιδράσουν προφανώς στον καύσωνα εκείνον
εξέδραμον το Σάββατον –προχθές- εις τον Καρκίνον.
Εις τον Καρκίνον, μάλιστα. Δεν είνε καλαμπούρι,
γιατί Καρκίνος λέγεται το δροσερόν... Καβούρι!

Αφού με προσεκάλεσαν πήγα κι εγώ μαζί των 
κι'έγινα ούτω θεατής πραγμάτων ανοήτων. 
Δεν είχα δη από ετών καμμίαν παραλίαν 
γι'αυτό κι'ήμουν περίεργος, αγαπητέ μου, λίαν 
να δω στις σύγχρονες τις πλαζ τι πράγματα τεκταίνονται 
κι ακόμη ποια φαινόμενα συγκεκριμένως... φαίνονται... 



Μ'αυτόν επήγα τον σκοπόν, όπως σοί τον καθώρισα 
ιδών δε τα φαινόμενα -πιστεύεις;- αλλοιθώρισα!
 Δεν πίστευα τα πράγματα ότι τοσούτον θάλασσαν
 κι'ότι θα εξηυτέλιζαν οι σύγχρονοι την θάλασσαν. 



Διότι δεν πηγαίνανε τα σμήνη των Ατθίδων 
να δροσισθούν στην θάλασσαν. Αυτό εγώ το είδον, 
έμεινα δε κατάπληκτος κι'ηπόρησα μεγάλως: 
Σκοπός των είν'η έκθεσις γυμνού. Κανένας άλλος! 

Βλέπεις εκεί τας τρυφεράς κι ωραίας δεσποινίδας 
να δένωσι στο σώμα των κάτι στενάς λωρίδας 
-που λέγονται μαγιώ- 
και με αυτό το ένδυμα να περιτριγυρίζουν 
δίχως κανένα τρακ,
 κι'έτσι τους πάντας γενικώς να τους φωτογραφίζουν 
και δη χωρίς... Κοντάκ!

 Αυτά τα ρεζιλίκια -φευ!- δεν υπήρχον άλλοτε,
 αγαπητέ Χαρίδημε, της εποχής αιχμάλωτε, 
Ημείς το ηγνοήσαμεν ολοτελώς το γδύσιμον 
και μπαίναμε στην θάλασσαν με... ένδυμα επίσημον, 
πράγμα που καταργήσατε εσείς οι νέοι σήμερα...
 Ήρθανε, βλέπεις, τάγρια κα διώξανε τα ήμερα 
κι'εφθάσαμε στον όλεθρον χωρίς να σταματήσωμεν... 
(Τι λες; Πάμε το Σάββατο μαζί να... κολυμβήσωμεν;) 
Επί τούτοις σε αφήνω με οργήν αλλά και μένος 
και διατελώ προθύμως 
Κλέων Δυσαρεστημένος   




Ρε Κλέωνα, 
Δεν ντρέπεσαι; Δεν ντρέπεσαι γαϊδούρι, 
να κάθεσαι και να μου λες Καρκίνο το Καβούρι. 
Ανέκαθεν οι γνώμες σου ήτανε θεοπάλαβες 
μα τώρα παραγίνηκες. Το ξέρεις; Το κατάλαβες; 

Τον τελευταίο τον καιρό πολύ με εκνευρίζεις 
Όλα τα εξυβρίζεις, 
δε σου αρέσει τίποτα, 
και όσα φέρνει η πρόοδος τ'αποκαλείς ξετσίπωτα. 
Εκτός, βρίσκεσαι πάντοτε, και χρόνου μα και τόπου
 κι'αποτελείς περίεργον είδος ανισορρόπου. 
Να με συγχίσης φαίνεται πως σ'έχουνε βαλτό, 
Τι ήθελες; Αντί μαγιώ να βάζαμε παλτό
 για να σ'ευχαριστήσουμε; Και θα σε συνεκίνει 
το θέαμα αν θύμιζε την «εποχήν εκείνη»; 

Ωραία όντως, εποχή... Αντί μισού ταλλήρου,
εις τα λουτρά πηγαίνατε του Νέου του Φαλήρου
(που τα εθεωρούσατε λουτρά προνομιούχα)
επέφτατε στη θάλασσα με τα καλά σας ρούχα
κι'είχατε την εντύπωσι έτσι πως κάτι κάνετε...
(Αχ! Θέλεις σκότωμα, μωρέ πολιτισμέ... αθάνατε)
και κρίμα στην εκτίμησι που μέχρι τώρα τούχα.
Γιατί, μωρέ ανόητε, μας τάδωσες τα ρούχα;...)

Τα ρούχα, Κλέων, ήτανε το πιο μεγάλο κρίμα
που έκαν'ο πολιτισμός. Πληρώνουμε εις χρήμα
εις τσεκ και εις συνάλλαγμα, ακόμη και εις είδος
και κρύβουμε τα θέλγητρα της κάθε δεσποινίδος
που τα προδίδει ελαφρώς μια λεπτή εσσάνς...
Η ζέστη, όμως –μπράβο της!- έδωσε τη ρεβάνς

Κι'έτσι μας επανέφερε στην εποχή της Εύας.
Μπροστά της υποκλίνομαι πραγματικά με σέβας,
γιατί δια κινήσεως τα μάλα φυσικής
-για να μην πω περί αυτής ακόμη περισσότερα-
κατώρθωσε και τα μαγιώ τα έκανε λεπτότερα
από το πρώτο ένδυμα: το φύλλο της συκής.
Γι'αυτό το πράγμα ήθελες, βρε Κλέων, να κλαφτώ;


Γιατί; Δεν είνε πρόοδος σημαντική αυτό;...
 Από τις αντιλήψεις σου κύτταξε να λυθής 
χωρίς κανένα δέος, 
κι'από τα νέα τα μαγιώ να... επωφεληθής...
 Εάν... μπορής, βεβαίως!... 
Επί τούτοις, φίλε Κλέων, σε ασπάζομαι ασμένως 
ο πολύ καλός σου φίλος, 
Χάρης Ευχαριστημένος
Θωμάς Σιταράς / Παλιά Αθήνα / LIFO


Κάτι παρόμοιο στο blog :
Θάλαττα... Θάλαττα Ν. Τσιφόρος 
Είπαμε του Αγίου Πνεύματος το πρώτο μπάνιο, όχι νωρίτερα θα κρυώσεις !
Ο Όθωνας, η Μαντάμ Φρου-Φρου και τα μπάνια στο Φάληρο
Οδηγίες προς κολυμβητάς
-«Φτιάξε κεφτέδες, βρε Μελπομένη, πάμε για μπάνιο στη Βουλιαγμένη» !
Νέοι, ωραίοι και... "χαριτωμένοι" σε ασπρόμαυρες παραλίες !
Η Οικογένεια Χαρίτου πάει εκδρομή στη θάλασσα !
Η κρυφή σεξουαλική ζωή στα «μπαιν μιξτ» της παλιάς Αθήνας !
Όταν η Αθήνα ξεροτηγανίζεται όλοι σπεύδουν … εις Γλυφάς
Η εκδρομή με τα πούλμαν
Όταν τα μπάνια του λαού γίνονταν στο Πασαλιμάνι…
Ύστερα ήταν καλοκαίρι και οι γυναίκες θέλανε να πάνε για μπάνιο
Οι Κυριακές στη θάλασσα
Τα καλοκαιρινά μπάνια των Σαπαίων
Στις Aυλές της Θάλασσας
Στην ακροθαλασσιά
Οι εφιάλτες της παραλίας
Τα 14 "όχι" και "μην" της παραλίας
Κυριακάτικα ταξιδάκια στο Σαρωνικό
Η «χωριάτικη πλαζ»
Καλοκαιρινό μπάνιο
Δες όλες τις καλοκαιρινές αναρτήσεις του "Λόλα, να ένα άλλο" και επέλεξε αυτές που σε ενδιαφέρουν:  Καλοκαιρινές αναρτήσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.