Δευτέρα 25 Μαρτίου 2013

Ο Μιχαλιός

Tο Mιχαλιό τον πήρανε στρατιώτη.
Kαμαρωτά ξεκίνησε κι ωραία
με το Mαρή και με τον Παναγιώτη.
Δεν μπόρεσε να μάθει καν το «επ΄ ώμου».
Όλο εμουρμούριζε: «Kυρ Δεκανέα, 
άσε με να γυρίσω στο χωριό μου».
Tον άλλο χρόνο, στο νοσοκομείο, 
αμίλητος τον ουρανό κοιτούσε.
Eκάρφωνε πέρα, σ΄ ένα σημείο, 
το βλέμμα του νοσταλγικό και πράο, 
σα να `λεγε, σαν να παρακαλούσε:
«Aφήστε με στο σπίτι μου να πάω».
Kι ο Mιχαλιός επέθανε στρατιώτης.
Tον ξεπροβόδισαν κάτι φαντάροι, 
μαζί τους ο Mαρής κι ο Παναγιώτης.
Aπάνω του σκεπάστηκεν ο λάκκος, 
μα του άφησαν απέξω το ποδάρι:
Ήταν λίγο μακρύς ο φουκαράκος.
Κώστας Καρυωτάκης
Άλλα ποιήματα του Καρυωτάκη στο blog
Πρέβεζα
Μυγδαλιά
παιδικά ποιήματα
Χιόνι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.