Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Τι εστί Λεύκωμα ;

Λιμάνι
Ερωτικών
Υποσχέσεων
Και
Ωραίων
Μαθητικών
Αναμνήσεων
Μια ανάμνηση
Αλήθεια ποιός θυμάται τι εστί φιλι, τι εστί αγάπη, τι εστί γυνή… Τι εστί Λεύκωμα;
  Εκείνο το μυστικό τετράδιο που το κρύβαμε σαν ένα πολύτιμο φυλαχτό από τους μεγάλους.
 Στην αρχή ήταν μπλέ κατοστάφυλλο και μετά έγινε σπιράλ χοντρό χρωματιστό. 
  Το Λεύκωμα ήταν κάτι σαν ομαδικό ημερολόγιο. Κάτι σαν το σημερινό face book δηλαδή μόνο που ήταν και χειροποίητο και χειρόγραφο.
  Οι ρομαντικοί έκαναν κατάθεση ψυχής, οι πιο πεζοί διακωμωδούσαν τα πάντα κι έδιναν αστείες απαντήσεις, και οι πιο τολμηροί εξομολογούνταν ή και αποκάλυπταν τον κρυφό τους έρωτα…
  Οι ντροπαλοί έβρισκαν την ευκαιρία να πούν αυτά που δεν τολμούσαν…
  Οσοι έγραφαν ήταν έμπιστοι, φίλοι ή συμμαθητές στην ίδια περίπου ηλικία.
  Εκεί καταγράφονταν σκέψεις, συναισθήματα, όνειρα και έρωτες ανομολόγητοι κυρίως. Εκεί ανακάλυπτες τα χόμπυ, τις συνήθειες και τα παράπονα πολλές φορές.
  Κόντρες που υπήρχαν και συνεχίζονταν. Φιλίες που δοκιμάζονταν και άντεχαν. Αγαπημένα πράγματα, καλλιτέχνες και ήρωες που είχαμε σαν πρότυπα.
  Ψυχογράφημα κανονικό αφού , από τις απαντήσεις καταλάβαινες τον χαρακτήρα, την ψυχολογική κατάσταση και τις επιθυμίες του άλλου.
  Η μάσκα η αλλιώς το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσες για να υπογράψεις σε απελευθέρωναν κι άφηνες πιο εύκολα τον εαυτό σου να αποκαλυφθεί.
  Τα ψευδώνυμα που χρησιμοποιούνταν ήταν αστεία, ρομαντικά, παραπλανητικά, αισιόδοξα , λυπητερά….
Το Νούφαρο, το Ματωμένο ηλιοβασίλεμα, το Κυκλάμινο, ο Μπόζο, ο Σούπερμαν,η απλά ο Αγνωστος Χ, ήταν μερικά από αυτά.
  Το Λέυκωμα ανήκε κυρίως σε έναν. Τον Κτήτωρα ή σε σπανιες περιπτώσεις τους Κτήτωρες που δεν ήταν παραπάνω από δύο. Φίλες συνήθως, το λεύκωμα ήταν κυρίως γυναικεία υπόθεση…
  Στις σελίδες του ο καθένας έγραφε ότι ήθελε και με όποιον τρόπο ήθελε. Δεν ακολουθούσε γραμμές και σειρές γιατί σε κάθε φύλλοί υπήρχαν ζωγραφιές, φωτογραφίες, αυτοκόλλητα και εικόνες.
  Οι ερωτήσεις ήταν λίγο πολύ γνωστές. Κάποιες ήταν συνηθισμένες και κάποιες πιο πρωτότυπες.
Ανάμεσα στις πρώτες ερωτήσεις ήταν.
«Τι εστί γυνή;» και «Τι εστί ανήρ;»
Τι εστί αγάπη; Φιλί, έρως φιλία γάμος οικογένεια;»
«Τι χόμπυ έχεις, πώς περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;»
«Ποιος είναι ο αγαπημένος σου ηθοποιός, τραγουδιστής;
«Τι ζώδιο είσαι;», «Κάνε μια ευχή»,
«Αν δεν ήσουν αυτός που είσαι, τι θα ήθελες να είσαι;»
Και το λεύκωμα τέλειωνε:
«Ποια είναι η γνώμη σου για τον/την Κτήτορα;»
 Εδώ ο -η Κτήτωρας διάβαζε με αγωνία την απάντηση.Οι περισσότεροι έγραφαν καλά λόγια από ευγένεια, και ακολουθούσε η "αμοιβή" του αφού το Λεύκωμα έκλεινε έτσι;
    "Χάρισε μου κάτι",και ο καθένας χάριζε ή αφιέρωνε κάτι στον ιδιοκτήτη. Κάποιοι δώριζαν την αγάπη τους, την φιλία, την αφωσίωση, άλλοι χάριζαν ζωγραφιές, αυτοκόλλητα, και φωτογραφίες, και καμμιά φορά κολλούσαν μικροπραγματάκια όπως μπουμπούκια, βραχιολάκια, κορδελίτσες…
  Σε όλες τις ερωτήσεις απαντούσαν μονολεκτικά, με στιχάκια, με γρίφους ή με παροιμίες.
  Πολλές ατάκες -φράσεις έμειναν από τότε στην ιστορία αφού μέσα από τα Λευκώματα εκείνης της εποχής ξεπήδησαν μικροί ποιητές που ανακάλυψαν το ταλέντο τους
  Βοηθούσαν άλλωστε πολύ και τα στιχάκια που ήταν γραμμένα στο πίσω μέρος των ημερολογίων.
Μερικές απαντήσεις:
«Μην αφήσεις ποτέ τρελλό να σε φιλήσει,
ούτε ένα φιλί να σε τρελλάνει…»
«Το αίμα στάζει στην καρδιά
κι έχει η καρδιά μου πόνο
απ’ την πληγή που μ’ άνοιξες
τον περασμένο χρόνο»
«Έγραψα Σ’αγαπώ
σ’ όλες τις σταγόνες της βροχής
Ελπίζω να βραχείς….»
«Απο τα μάτια πιάνεται στα χείλη κατεβαίνει κιαν κατεβεί πιο
χαμηλά σε εννέα μήνες βγαίνει».
«Γυναίκα πράγμα ιερό γυναίκα πλάσμα θείο που όταν όμως παντρευτεί γίνεται σαν ψυγείο.»
«Αν βρεθει καποιος να χαραξει το όνομά σου
με πάγο στον ήλιο τότε να ξέρεις οτι υπαρχει κάποιος που σε
σκέφτεται περισσότερο από μενα!»
«Κάθε βράδυ στα όνειρα μου βλεπω λιβάδια γεμάτα λουλούδια, και φυσικα εσένα γιατι λιβάδι χωρις βοδι δε γινεται!!!»
«Ρώτησα την αμμουδιά
τι εστί αγάπη
και κεινη μου απάντησε
έρωτας πονος δάκρυ»
«Ενα τριαντάφυλλο χωρίς αγκάθια είναι η φιλία.»
   Τι θα λέγατε να ξαναθυμηθούμε κι εμείς το Λεύκωμα των παιδικών μας χρόνων φτιάχνοντας ένα σήμερα! Που μεγαλώσαμε, έχουμε εμπειρίες και ζήσαμε όλα εκείνα που τότε φάνταζαν μακρινά αλλά όμορφα στο μυαλό μας.
  Που ο έρωτας ήταν φανταστικός και πλατωνικός,που η αγάπη και η φιλία φάνταζαν παντοτινές.
Που ο ανήρ ήταν αγόρι και η γυνή κορίτσι.
   Που οι ήρωες ήταν καρτούν  και τα όνειρά μας θα πραγματοποιούνταν οπωσδήποτε.
Και η ζωή ήταν μπροστά και όχι στην μέση ή λίγο παραπάνω!
meganisitimes
Μια δεύτερη ανάμνηση
  Θυμάστε (τουλάχιστον οι … αρχαιότεροι εξ υμών) τα περίφημα λευκώματα κορασίδων (και όχι μόνον) της μαθητικής μας ζωής (εννοώ της … εφηβείας); 
  Αυτά, που τα “βουτούσαν” και κάποιες (οι) …μετα-έφηβοι της πρώτης αλλά και δεύτερης, μη πω, νεότητας και τα ξεφυλλίζαν με μανία και αφήναν και το προσωπικό τους στίγμα πάνω τους, πίσω από την ανωνυμία;
  Κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι, κρυφά βέβαια από γονείς, διότι εμπεριείχαν και…. “προστυχιές” – όπως π.χ. …”ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΡΩΣ”, ή ακόμη χειρότερα…. 
  “ΤΙ ΕΣΤΙ ΦΙΛΙ” (μέχρις εδώ πιο πρόστυχες απορίες δεν υπήρχαν… στα Λευκώματα πάντα εννοώ … γιατί αλλού ;… άντε μην ανοίξω το στόμα μου) . 
  Κρυφά όμως και από δασκάλους – καθηγητές των 6τάξιων Γυμνασίων, γιατί έτσι κι έπεφτε κανένα στα χέρια τους, αυτό συνεπάγετο τουλάχιστον 3ήμερη αποβολή και το χειρότερο διαγωγή “Κοσμία”, μη σου πω και … παρακάτω από το “Κοσμία”. 
  Και μη μου πείτε, ότι σε προφύλαγε η … ανωνυμία ή μάλλον η ψευδωνυμία, ή άλλως το nom de plume διότι υπήρχε κι εκείνη η κατηραμένη τελευταία σελίδα του όποιου Λευκώματος, με την προσταγή : “ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙΤΕ”,
 όπου , η … “Κτήτωρ” τουλάχιστον , ώφειλε να ευπειθήσει . Τώρα που το ξανασκέφτομαι, τα Λευκώματα, έπαιζαν τον ρόλο του CHAT της εποχής, ή των FORUM ή ακόμη και των BLOG κατά κάποιον τρόπο βέβαια. 
  Ερωτήσεις, απαντήσεις, σχόλια με βελάκια, ειρωνείες, ανταπαντήσεις, κεκαλυμμένες πονηριές, παπαριές και “γλυψίματα” στους ”αστεράτους” της εφηβικής κοινωνίας. 
  Μέχρι και ραντεβού κλεινόντουσαν, μέσα από τα Λευκώματα. Όχι σε καφετέριες, Starbucks, ή στην πλατεία. Α πα πα, επικίνδυνα πράγματα.
  Όταν λέω “ραντεβού”, εννοώ κρυφό, πονηρό ραντεβού, στα “πευκάκια”, ή πίσω από το Στάδιο, ή κάτω στο χείμαρρο (μόνο το καλοκαίρι- μην βραχούν και τα μπούτια μας και το πάρουν χαμπάρι και οι μάνες μας).
  Ποικιλία, μωσαϊκό, συνονθύλευμα παντείων ερωτήσεων, που έχρηζαν απάντησης. Εμένα , εκτός από τα κλασσικά : “ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΡΩΣ”, ”ΤΙ ΕΣΤΙ ΦΙΛΙ”, “ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΣΑΣ”, μου άρεζαν και κάτι προχωρημένα, όπως :
  “ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΣΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ, ΤΙ ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΕΙΣΤΕ”, όπου απαντούσα “Πάλι ο …υπέροχος εαυτός μου” ή “ΣΕ ΠΟΙΑ ΕΠΟΧΗ ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΖΕΙΤΕ” (“Σ’αυτήν που θα αναγνωρισθεί επιτέλους η αξία μου” – η απάντησή μου βέβαια), 
  ή “ΤΙ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΕΤΕ;” (“Την πολύτιμη φιλία μου …ή άντε επειδή είσαι εσύ που σε συμπαθώ ιδιαίτερα, την φανταχτερή μου παρουσία στο party των γενεθλίων σου - τί άλλο θα μπορούσα να απαντήσω) . 
  Όσον αφορά το δικό μου Λεύκωμα, η αγαπημένη μου ερώτηση, ήταν λίγο πριν το τέλος : “ΠΟΙΑ Η ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ … ΚΤΗΤΟΡΑ”, 
 κι αλλίμονο σε όποιον δεν με κολάκευε ή δεν με “λιβάνιζε” με επαίνους για την ομορφιά και την αξιοσύνη μου γενικώς.
  Κλείνω , παραθέτοντας μερικές “κλισέ” απαντήσεις των εφηβικών μας Λευκωμάτων
“ΤΙ ΕΣΤΙ ΛΕΥΚΩΜΑ;” —> “Η αρρώστια , που έχει η γιαγιά μου στα μάτια και όλο γκρινιάζει στον μπαμπά μου (τον γιό της) ότι δεν την προσέχει”.
ή —> “Το …σιχαμένο μέρος του μελάτου αυγού, που ποτέ δεν πήζει αρκετά στο βράσιμο”.
“ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΡΩΣ;” —> “Ο ασπασμός των αγγέλων προς τα άστρα”
“ΠΟΙΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ – ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ – ΑΝΤΡΑΣ ,ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ;” —> “Ο Έλβις Πρίσλεϊ”. 
  Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε Κυριακάτικα και τα γράφω όλα αυτά … Ίσως επειδή ψάχνοντας αφηρημένη σε ξεχασμένα συρτάρια  ανέσυρα το παλιό μου (ποοολύ παλιό) Λεύκωμα. 
  Και… συγκινήθηκα …Και προσπαθώ, να μην το δείξω…
silia.wordpress
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Γελάτε 8192 φορές (και όποιον πάρει ο Χάρος) !  
Οι εγκυκλοπαίδειες του Κωστάκη και της Ελενίτσας   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.