Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2013

Χριστούγεννα ὁ δρόμος

   Στο χίονι πάνω, το τριζάτο, το μαλακό, στὰ βαμβάκια, στὰ σύννεφα, χωμένος μέχρι τὰ γόνατα, Χριστούγεννα καὶ περπατάω πάνω στὸ χνάρι σου, περπατάω πάνω στὸ σημάδι σου,
   μπροστὰ ἐσὺ στὰ ἔλατα, στὰ ἄστρα, στὶς κορφές, στοὺς θάμνους ἡ ἀλεποὺ καὶ πίσω ἐγώ, ὁ γάιδαρος τῆς Ὑεμένης, τὸ φορτηγό σου, νὰ κουβαλάω, μπαγκάζια, βαλίτσες, σχέδια, μυρτιές, σκίνα, κουμαριές, στὰ ἀστέρια, στὶς ἀπόκρημνες γωνιές, ὁ μέγας ὄνος, ὁ μέγας ὄνος σου, ὁ πόνος σου, ἡ ἀθωότητα καὶ ἡ μωρία, ὁ σύντροφός σου, ὁ πρόθυμος, ὁ ἀνυπότακτος, ὁ καρτερικός, ὁ ράθυμος, ὁ ἰσχυρογνώμων.
   Χριστούγεννα ὁ δρόμος. Δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ὁ τόπος μας, τὰ μῆλα, τὰ πορτοκάλια, ἡ θάλασσα. 
   Πάνω στὸ γάιδαρο ἐσὺ νὰ τραγουδᾶς, νὰ ψέλνεις, νὰ ἀγάλλεσαι κι αὐτὸς ὡραῖος καὶ ζωηρὸς μὲ τὸ περπάτημα τῆς μάνας του, ἄγριο ἄλογο, καὶ τοῦ προπάππου του, ἀρσενικὴ γαζέλα, στὰ χιόνια, στὰ βουνά μας, 

   στὰ καθαρὰ νερά, στὰ ἀρτεσιανά, στὶς γοῦρνες μας, νὰ περπατᾶς, νὰ πηγαίνεις, ἥσυχη καὶ ἀνέμελη, ἀμέριμνη, ὡραία, ὄμορφη, Δεκεμβριανὴ μὲ τὴ δροσιά, τὸ κρύσταλλο στὰ χείλη, μὲ τὸ μωρὸ στὴν ἀγκαλιὰ κι αὐτὸς μὲ τὰ αὐτιά του, 
   τὶς αὐτάρες του στητές, ὀρθές, νὰ σὲ προσέχει, νὰ σᾶς προσέχει, νὰ σᾶς νοιάζεται, νὰ σᾶς πηγαίνει. Στρατιώτης. Ὁδηγός. Ἀρχάγγελος.
   Στὸ χιόνι πάνω τὸ τριζάτο, νὰ τὸ ἀκούω, νὰ τὸ νιώθω, νὰ τὸ χαίρομαι, νὰ τὸ ἀλέθει, νὰ τὸ ζυμώνει, νὰ τὸ πλάθει, νὰ τὸ γράφει ἡ πατούσα μου, ἡ λαχτάρα μου, νὰ σκύβει ἡ μουσούδα μου, νὰ καθαρίζει τὰ χιόνια, νὰ βρίσκει τὰ καλὰ νερά, τὴ χλόη, τὰ ἄχυρα, τὰ μανιτάρια τὰ γλυκά. 
  Τ‘ ἀγκάθια. Τὰ ραντάρ μου, οἱ κεραῖες, οἱ ἀντένες, οἱ αὐτάρες μου, ἡ ἔγνοια μου, ἡ ἀγάπη, ἡ ἀνησυχία, πιάνει τὸν ἦχο, βλέπει τὸ λύκο, βλέπει τὸν κίνδυνο, μὴ φοβᾶσαι, βλέπω τὸν γκρεμό, τὸν ξέρω, 

  μὴ φοβᾶσαι, ἀκούω χιλιόμετρα μακριὰ τὴν ἀνάσα του, ἀλαφιάζομαι, στυλώνομαι, σ’ ἔχω στὸν ὦμο μου, σὲ κρατάω, σᾶς κρατάω, σᾶς προσέχω, θὰ σᾶς πάω, μὴ φοβᾶσαι ξέρω τὸ δρόμο, ξέρω τὸ μονοπάτι τὸ κρυφὸ ποὺ βγάζει κατευθείαν στὴ σπηλιά, στὸ σταῦλο, στὸ παχνί, στὸ σπίτι, στὸ σπίτι μας, μὲ τοὺς ἀνθρώπους μας, μὲ τὰ ζῶα μας μὲ τὴν εὐχή:
  Στὴ γωνιά μας κόκκινο τ’ ἀναμμένο τζάκι τοῦφες χιόνια πέφτουνε στὸ παραθυράκι. Τὸ παραθυράκι, μὲ τὴν αὐλή, μὲ τὰ δέντρα, μὲ τὸν σκοτεινό, τὸν χιονισμένο δρόμο, μὲ τὸν πανοῦργο πόνο στὸ κούφωμα τῆς βελανιδιᾶς. 
  Ἐκεῖ, μὲ τὴ φλόγα στὸ μάτι, μὲ τὴν ἐπιμονὴ ἡ ἀλεπού, μὲ τὴ λαχτάρα, ὡραία, ὄμορφη Δεκεμβριανή, μὲ τὴ δροσιά, τὸ κρύσταλλο στὰ χείλη, μὲ τὴν ἀγωνία, μὲ τὴν ἀγάπη σου, ἀλέθει καὶ ζυμώνει καὶ πλάθει τὸ μονοπάτι τὸ κρυφὸ Χριστούγεννα στὰ χιόνια μας, 
  τὸ χνάρι, τὸ σημάδι σου μπροστὰ καὶ πίσω ἐγώ, ὁ γάιδαρος τῆς Ὑεμένης, τὸ φορτηγό σου, νὰ κουβαλάω, μπαγκάζια, βαλίτσες, σχέδια, μυρτιές, σκίνα, κουμαριές, ὁ μέγας ὄνος, ὁ μέγας ὄνος σου, ὁ πόνος σου, ἡ ἀθωότητα καὶ ἡ μωρία, ὁ σύντροφός σου, ὁ πρόθυμος, ὁ ἀνυπότακτος, ὁ καρτερικός, ὁ ράθυμος, ὁ ἰσχυρογνώμων.
Θοδωρής Γκόνης: 
"Ο ύπνος της Αδριανουπόλεως" (Άγρα)
Εικόνες: Δεινοθήσαυρος ο φιλομαθής

Κάτι παρόμοιο στο blog :
Χριστούγεννα. Στέλιος Σπεράντζας
Η γέννηση του Χριστού Κωστής Παλαμάς  
Νύχτα Χριστουγεννιάτικη Γεώργιος Δροσίνης  
Χριστούγεννα του χωριού Κωνσταντίνος Χατζόπουλος
Χριστούγεννα Τέλλος Άγρας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.