Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2013

Μια Ζούγκλα στις γειτονιές της Κοκκινιάς !

         Απ'όλα τα παιδικά περιοδικά εκείνα που με συνάρπαζαν ήταν πάντα τα εξωτικά περιοδικά, τα διάφορα "Ταρζάν" και τα περιοδικά Ζούγκλας. 
   Ρουφούσα κυριολεκτικά όλες αυτές τις περιπέτειες με τα άγρια θηρία, τους πεινασμένους ανθρωποφάγους, αλλά και τα διάφορα... τέρατα που κατοικούσαν στις απάτητες ζούγκλες!!
    Η παιδική μου φαντασία οργίαζε και έτρεμα σαν το φύλλο σε κάθε σούρσιμο που ακουγόταν πίσω από τις πυκνές φυλλωσιές! Μα πάντα την τελευταία στιγμή ξεπρόβαλε σαν αίλουρος ο Ταρζάν ή ο Γκαούρ ή ο Ζαντόβ ή τέλος πάντων οποιοσδήποτε άλλος ήρωας της ζούγκλας.
Πολλά απ' αυτά τα περιοδικά - παρ' όλο που είναι γραμμένα μισόν αιώνα πίσω - είχαν μια υπόγεια φρίκη, έναν έντονο αλλά καταπιεσμένο ερωτισμό, μια συγκαλυμμένη βία, που ασκούσαν μια γοητεία στα παιδιά που ζούσαν στην συντηρητική Ελλάδα του 50 και του 60.
  Χάζευα αιθέριες υπάρξεις ντυμένες με .... λεοπάρ μπικίνι, καλογυμνασμένες, ατρόμητες και πολλές φορές αδίστακτες και η μελαχρινή ομορφιά της Ταταμπού στο "Γκαούρ-Ταρζάν" και της Ζάμπα στο "Ζούγκλα Ταρζάν" με κυρίευαν για δεκαετίες ολόκληρες!
 Τελικά τα περιοδικά ζούγκλας ήταν αρκετά τολμηρά περιοδικά για την εποχή τους και οι αξιόλογες πολλές φορές εικονογράφησή τους ήταν "χάρμα οφθαλμών" για τα μάτια των μικρών αγοριών.
  Το πραγματικά μοναδικό στα περιοδικά αυτά ήταν ότι ακόμα και στα βάθη των δασών, στα απάτητα μονοπάτια και της πιο σκοτεινής ζούγκλας, υπήρχε πάντα ένας Ελληνας!! Ο Γκαούρ, ο Ζαντόβ, ο Άλκης στον "Αμαζόνιο", ο Γκρέκο Ταρζάν και τόσοι άλλοι!

  Τα κυριότερα περιοδικά Ζούγκλας που διάβαζα ήταν φυσικά το "Γκαούρ-Ταρζάν". Στις διάφορες εκδόσεις του και στις διάφορες εικονογραφήσεις του ήταν αξεπέραστο! 

   Συγγραφέας πάντα ο Νίκος Ρούτσος. Εικονογράφοι ο αξεπέραστος Νείρος, ο Βύρων Απτσόγλου εννοείται,ο Κουκάκης και διάφοροι άλλοι.
    

    Στο περιοδικό "Γκαούρ-Ταρζάν" θα γίνουν σίγουρα πολλές αναφορές γιατί είναι ένα περιοδικό σταθμός στα περιοδικά ζούγκλας και γενικά στα παιδικά περιοδικά της εποχής εκείνης.

 Άλλο χαρακτηριστικό περιοδικό αν και έκανε λίγα τεύχη είναι το "Ζούγκλα Ταρζάν" σε μεγάλο σχήμα και με εντυπωσιακή εικονογράφηση από τον Απτσόγλου σ ολόκληρο το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο!
 
  Ο "Μικρός Ταρζάν" ήταν ένα άλλο αρκετά ενδιαφέρον περιοδικό που βέβαια δεν έκανε την επιτυχία που είχε κάνει το ¨Γκαούρ-Ταρζάν".
Ένα περιοδικό όμως που με είχε εντυπωσιάσει, αλλά που δυστυχώς δεν είχε καλή πορεία και ιδιαίτερη εκδοτική επιτυχία ήταν ο "Αμαζόνιος". Περιπέτειες στη ζούγκλα του Αμαζονίου που ξέφευγαν τελείως από την έως τότε συνταγή των παρόμοιων περιοδικών.
  Εκτός από αυτά υπήρχαν και χίλια δυο άλλα, όπως ο "Γκρέκο Ταρζάν", ο "Καλ", ο "Τάργκα",το "Παμέμ", που όμως δεν παρουσίασαν πολλά τευχη (συνήθως 8) και δεν αγαπήθηκαν από το αναγνωστικό κοινό. 


  Τελικά πάνω σ' αυτά τα περιοδικά χτίστηκε ολόκληρη η συλλογική μνήμη μιας χαμένης παιδικής αθωότητας και μιας εποχής που απόκτησε μυθικές διαστάσεις με το πέρασμα του χρόνου...

  Αυτά τα περιοδικά, παρ' όλο που μερικές φορές ήταν φορείς συντηρητικών ιδεών, προτύπων ή εθνικιστικών κορωνών,συνεχίζουν μέχρι σήμερα να συγκινούν πολλούς μεσήλικες που γίνονται φανατικοί συλλέκτες τους.

Στίχοι / μουσική: Δ. Σαββόπουλος
Δίσκος: Το περιβόλι του τρελού 

Τα πιο ωραία παραμύθια,
απ' όσα μου 'χεις διηγηθεί,
αχ, είν' εκείνα που μιλούσαν,
για τα παιδιά που 'χουν χαθεί,
αχ, είν' εκείνα που μιλούσαν
για τα παιδιά που 'χουν χαθεί…
Για τα παιδιά, που χάθηκαν
στο στοιχειωμένο δάσος,
στις λίμνες, στο βορρά,
για τα παιδιά, που χάθηκαν
στου δράκου το πηγάδι,
στης στρίγκλας τη σπηλιά.
Σε συμμορίες με ζητιάνους,
σε αχυρώνες και σ' αυλές
και σε καράβια του πελάγους
με λαθρεμπόρους πειρατές,
και σε καράβια του πελάγους
με λαθρεμπόρους πειρατές !
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Ο Γκαούρ, ο Ταρζάν και η παρέα τους, σε αποκλειστική φωτογράφηση !

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.