Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2013

Ο Ντετέκτιβ

    Όμορφα είναι και δω σε τούτη τη μικρή πολιτεία, μια κωμόπολη στην ελληνική επαρχία. Τα βουναλάκια τριγύρω, τα ποταμάκια, τα λουλουδάκια... Και το δίκηο τόχετε βέβαια εσείς, πέρα για πέρα, κύριε Θόρντον Γουάϊλντερ. Τι ωραία που την επαραστήσατε εσείς τη ζωή γενικώς της μικρής πολιτείας σε κείνη την ξακουσμένη σας τη "Μικρή μας Πόλη"
  Τη διαβάσαμε και την είδαμε και μεις στο θέατρο στην Ελλάδα και έχετε βέβαια δίκηο πως τίποτα ποτέ δε συμβαίνει. Όλα κυλούν ειρηνικά κι' ισορροπημένα  μέσα στην αδιατάρακτη αρμονία της πατροπαράδοτης τάξης, Το πρωί έρχεται ο γαλατάς. Σε λίγο πουλάν τις εφημερίδες. Το μεσημέρι τελειώνουνε τα σκολειά και τα παιδάκια γυρίζουν χαρούμενα και πεινασμένα στο σπίτι.
   Τ' απόγευμα τα κορίτσια βγαίνουν περίπατο. Οι μητέρες, οι γιαγιάδες, οι θειάδες κάθονται στα παράθυρα, στα μπαλκόνια τους με τις γλάστρες, κεντούνε, θυμούνται. Οι άντρες είναι στις δουλειές τους τις τίμιες. 
   Κάποτε κάποιος πεθαίνει -αυτό κακό. Πάμε όλοι στο νεκροταφείο μα να, που πάλι δε χάθηκε τίποτα. Έρχονται τότες εκεί, στέκονται δίπλα μας, ολοζώντανες, οι ψυχές των αγαπημένων νεκρών μας κι' αν τύχει να βρέχει, μπαίνουνε κι' αυτές κάτω απ' τις ομπρέλλες π' ανοίγουμε -να μη βρέχονται- και μιλούνε μαζί μας, τόσο νοικοκυρεμένα, τόσο λογικά, για τις δουλειές μας πρώτα-πρώτα, πώς πάνε, για τα κορίτσια μας, που μεγάλωσαν πια, γίναν γυναίκες και πρέπει να τα παντρέψουμε...
 Και τίποτε άλλο ποτέ δε συμβαίνει. Μήτε εκεί, σε σας, στη φημισμένη μικρή σας πόλη. Μήτε εδώ, σε μας, στη φτωχή κωμόπολη τη δική μας...
Δημήτρης Χατζής "Το τέλος της μικρής μας πόλης"
Παύλος Παυλίδης & B-Movies - Η μικρή 
μας πολιτεία
Η μικρή μας πολιτεία είναι ωραία/ έχει τα πάντα, θα εκραγεί από ευτυχία/ έχει δρόμους, ανηφόρες, κατηφόρες,/ μαγαζιά όλες τις ώρες, ανοιχτά λεωφορεία,/ ρετιρέ ψυχιατρεία,/ για όσους δε μπορούν ν' ακούνε/ την απέναντι κυρία που ουρλιάζει/ που όλο λέει πως η μικρή μας πολιτεία/ είναι ωραία και ότι σε λίγο θα εκραγεί από ευτυχία./---/ Η μικρή μας πολιτεία είναι ωραία έχει τα πάντα/ θα εκραγεί από ευτυχία/ έχει νόμους, υπονόμους, αστυνόμους,/ παρανόμους, ταχυδρόμους,/ δε θα τους αφήσουμε ποτέ ξανά στο σπίτι μόνους/ όσους δε μπορούν ν' ακούνε/ την απέναντι κυρία που ουρλιάζει/ που όλο λέει πως η μικρή μας πολιτεία/ είναι ωραία κι ότι σε λίγο θα εκραγεί από ευτυχία/---/ Έχει σκύλους, έχει γάτες/ συνεπείς επαναστάτες θα μου πούνε/ ποτέ κάνω λάθος, ποτέ μ' οδηγεί το πάθος/ στη διαστροφή, στην καταστροφή/ θα 'ρθουν να σε σώσουν την κατάλληλη στιγμή
Παύλος Παυλίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.